Ἄρης

Ὁ Θεὸς τῆς Πολεμικὴς Ἀρετῆς, ὃς ἐφορεύει τὴν ἐνεργητικὴν ἀπέχθειαν πρὸς τὸ αἰσχρόν, τὸ ὁποῖον καὶ χαίρεται νὰ καταστρέφῃ. Κάθε τὶ τὸ ἄδικον, σαθρόν, ἀρρωστημένον, κακόμορφον, ἐμπίπτει τῇ δικαιοδοσίᾳ τοῦ Θεοῦ, πρὸς καταστροφὴν του. Ὁ Ἄρης ἀπελευθερώνει τὴν ὕλην ἀπὸ τὴν κακομορφίαν καὶ τὴν ἀσχήμιαν, ἐπιστρέφοντας αὐτήν εἰς τὸ ἐργαστήριον τοῦ Ἡφαίστου ὅπου καὶ ἐπανεισέρχεται εἰς δημιουργικὴν διαδικασίαν, λαμβάνοντας νέας μορφὰς σχεδιασθεῖσας ὑπὸ τῆς Ἀφροδίτης.

Διὰ τοῦτον καὶ ἀποκαλεῖται ἐρωτικὸς σύντροφος τῆς Θεᾶς τῆς Μορφῆς. Οἱ δύο τους ἀλληλοσυμπληρώνονται διότι ἡ τάσις πρὸς τὸ κάλλος καὶ τὴν εὐμορφίαν δύναται νὰ ὑπάρξῃ μόνον μακριὰ ἀπὸ κάθε τὶ αἰσχρόν. Ὁ Θεὸς Ἄρης εἶναι καθάρσιος, καὶ μέσῳ συγκρούσεων, αἱματοχυσίας καὶ πολέμων καθαρίζει τὸ ἄγος καὶ τὸ μίασμα. Σχετίζεται μὲ τὸ αἷμα καὶ τὴν καθαρτικὴν τοῦ δρᾶσιν εἰς θεραπευτικήν. Τὸ δὲ ἄστρον τοῦ Ἄρεως εἶναι εὐδιάκριτον διὰ τὸ ἐρυθρὸν του χρῶμα.

Ἱερὰ του πτηνὰ ὁ αἰγολιὸς (εἶδος γλαύκης) ποὺ ἡ ἐμφάνισίς του σημάινει πόλεμον καὶ ὁ αἰγυπιὸς (εἶδος γυπός). Ἄλλοι ἀναφέρουν καὶ τὸν δρυκολάπτην.