Ὁ βασιλεὺς τῆς Χρυσῆς Ἐποχῆς καὶ τῶν Ἠλυσίων Πεδίων ἔχει τάς ἐννοίας τοῦ Αἰῶνος, τοῦ ἀεὶ ῥέοντος χρόνου, καὶ τῆς Ἀνάγκης. Ἐφορεύει τὴν ὠρίμανσιν, τὸν θερισμὸν καὶ τὴν συγκομιδὴν τῶν πράξεων καὶ τῶν καρπῶν των, τὸ λεγόμενον πλήρωμα τοῦ χρόνου. Φέρει εἰς τὸ φῶς τὴν Ἀλήθειαν καὶ οὕτως μοιράζονται αἱ ἀνταμοιβαὶ ἢ αἱ τιμωρίαι. Εἶναι ἀπελευθερωτὴς τῶν ἀγαθῶν ψυχῶν καὶ ἀμείλικτος δεσμώτης τῶν κακούργων.

Δίδει τὴν σοφία τῆς ὡρίμου ἡλικίας, τὸ ἀξιοσέβαστον καὶ τὸ ἰσχυρὸν τοῦ πρεσβυτέρου στοιχείου ἐντὸς τῆς κοινωνίας (ὡς οἱ θεσμοὶ τῆς Συγκλήτου, τῶν Δημογερόντων, τῆς Γερουσίας) καὶ ἀναδεικνύει τὸ ἀδαμάντινον στοιχεῖον τοῦ χαρακτῆρος ποὺ ἔχει δοκιμασθεῖ καὶ ἔχει ἀνθέξει ἐν τῷ χρόνῳ, τὴν αἰώνιον καὶ καθαρὴν ἀλήθειαν ποὺ διαφαίνεται μετὰ ἀπὸ καιρόν. Φέρει τὴν πραγμάτωσιν ὅλων τῶν πράξεων καὶ ὁλοκληρώνει τὰ ἀποτελέσματά των. Εἶναι ἀμείλικτος κριτὴς διὰ τὸ ἀργὸν τῆς κρίσεώς του βάσει τοῦ συνολικοῦ τελικοῦ ἀποτελέσματος. Σύμβολόν του ἡ Ἄρπη (δρέπανος) ἐξ ἀδάμαντος λίθου. Τοῦ ἀφιερώνονται σπόροι καὶ καρποὶ σιτηρῶν, ἰδίως κρίθου.