Ἄστρον: Ὁμὰς ἀστέρων εἰδωλοποιηθέντων κατὰ θέσιν καὶ κατὰ μορφὴν (εἶδος). Ἐκεῖνο ποὺ σήμερα καλεῖται "ἀστερισμός".

Δωδεκατημόριον: Τὸ 1/12 τοῦ Ἐκλειπτικοῦ κύκλου, εὔρους 30 μοιρῶν, τὸ ὁποίον ἐμπεριέχει ἓν ζῳδιακὸν ἄστρον. Ἡ δωδεκατημοριακὴ διαίρεσις ἐφαρμόζεται διὰ νὰ θέσει εὐδιάκριτα ὅρια μεταξὺ τῶν ἄστρων καὶ νὰ τὰ ἁρμόσει σὲ ἴσα μέρη. Τὰ ζῳδιακὰ ἄστρα δὲν ἔχουν εὐδιάκριτα ὅρια (σὲ κάποιες περιπτώσεις ἀλληλοκαλύπτονται), οὔτε καὶ τὸ ἴδιον εὖρος, ἔτσι πρὸς κανονικοποίησιν τῶν ὑπολογισμῶν καταστερίζονται εἰς δωδεκατημόρια, ἴσα μέρη.

Τὸ σύστημα τῶν 11 μερῶν τοῦ Οὐρανοῦ ἀποκαλεῖται πλατωνικὸν διότι ἐπεξηγεῖται εἰς τὸν Φαίδρον τοῦ Πλάτωνος καὶ διότι διανθίσθη καὶ ἐξελίχθη ἀπὸ ἐκεῖνον. Εἶναι πιθανὸν ὃμως ὃτι πρωτοθεμελιώθη ἀπὸ τὸν Πυθαγόρα.

Τὰ μέρη τοῦ Οὐρανοῦ εἶναι 11 τὸν ἀριθμόν καὶ ὁμοῖως τὰ Ἄστρα τῆς Ἐκλειπτικῆς εἶναι ἐπίσης 11 τὸν ἀριθμὸν καὶ ὄχι 12 ὄπως πιστεύεται σήμερα. Τὰ μέρη τοῦ Οὐρανοῦ περιλαμβάνουν 11 γενικὰς κατηγορίας/εἴδη Θεῶν. Τὸ μέρος ἐκεῖνο τὸ σχετικὸ μὲ τοὺς Θεοὺς ποὺ ἐκφράζουν τὴν διοικητικήν, βασιλικὴν ἀρχήν, καὶ κατ' ἐπέκτασιν μὲ τοὺς ἀνάλογους ἀστέρας (εἴτε ἐκπορεύουν τὰς ἰδιαιτέρας ἰδιότητας τοῦ Διός, εἴτε τοῦ Ἄμμωνος ὡς ἀνεκδήλωτος σπερματικὸς λόγος, εἴτε τοῦ Ὄντιν παραδείγματος χάριν) ὀνομάζεται ΖΕΥΣ. Τὸ μέρος ἐκεῖνο τὸ σχετικὸν μὲ τὰς Θεὰς αἱ ὁποῖαι ἐφορεύουν τὰ περὶ μορφῆς καθώς καὶ μὲ τοὺς ἀνάλογους ἀστέρας (εἴτε ἐκείνα ἐκφράζουν τὰς ἰδιότητας τῆς Οὐρανίας Ἀφροδίτης, ποὺ σχεδιάζει τὰς Μορφάς, εἴτε τῆς Πανδήμου Ἀφροδίτης τῆς ἐφορευούσης τὴν ἀναπαραγωγήν τῶν μορφῶν, εἴτε τῆς χθονίας Ἀφροδίτης -Νεπετέχ καλουμένης ἐξ Αἰγυπτίων- ἡ ὁποία καταστρέφει πᾶσα κακομορφία) ὀνομάζεται ΑΦΡΟΔΙΤΗ.

Τὸ μέρος ἐκεῖνο ποὺ σχετίζεται μὲ τοὺς Θεοὺς οἱ ὁποῖοι ἐφορεύουν τὰ περὶ ἀριθμῶν, μετρήσεων, συναλλαγῶν καὶ γενικῶς τὰ περὶ ἐπικοινωνιῶν καθώς καὶ μὲ τοὺς ἀνάλογους ἀστέρας (εἴτε ἐκείνοι ἐκφράζουσιν τὰς ἰδιαιτέρας ἰδιότητας τοῦ Κερδῴου Ἑρμοῦ περὶ ἐμπορίου, εἴτε τοῦ ἐφευρετικοῦ Λογίου Θώθ, εἴτε τοῦ χθονίου Ἑρμοῦ -Ἀνούβιδος καλούμενου ἐξ Αἰγυπτίων- ὀνειροπομποῦ καὶ ψυχοπομποῦ, εἴτε τοῦ πλουτοπαροχέως Γκανές παραδείγματος χάριν) ὀνομάζεται ΕΡΜΗΣ. Ὁμοῖως καὶ διὰ τὰ ὑπόλοιπα μέρη τοῦ Οὐρανοῦ ποὺ ἐφορεύονται ἀπὸ τοὺς ἀνάλογους Θεούς, οἱ ὁποῖοι δομοῦν τὰ ΜΕΡΗ τοῦ Κόσμου.

Ἡ Ἥρα θηλάζει τὸ βρέφος Ἠρακλήν. Ἐκ τῶν σταγόνων
γαλάκτος τοῦ στήθους τῆς δημιουργεῖται ὁ Γαλαξίας

Τὰ ἄστρα τῆς Ἐκλειπτικῆς εἶναι 11 τὸν ἀριθμόν. Ἓν ἐξ αὐτῶν καταλαμβάνει τὸν διπλάσιον χῶρον ἐπὶ τῆς Ἐκλειπτικῆς ἀπὸ τὰ ἄλλα. Πρόκειται διὰ τὸ μέρος ἐκεῖνον ποὺ σχετίζεται μὲ τὸν Ἅδην καὶ διὰ τὸ ἀΐδωτον αὐτοῦ ΔΕΝ ἀποτελεῖ διάκριτον ἄστρον, δηλωθὲν καὶ ΦΑΝΕΡΟ, ἀλλὰ συνιστᾷ ἐν ἄστρον μὲ τὸ μέρος τὸ σχετικὸν μὲ τὴν Δήμητρα. Ἐξ' οὖ καὶ ἡ Παρθένος μὲ τὸν Ζυγὸν συνιστοῦν ἓν Ἄστρον, τὸ ὁποίον καταλαμβάνει δύο δωδεκατημόρια (60 μοῖραι) ἐπὶ τοῦ Ζῳδιακοῦ Κύκλου ἐνῶ ὅλα τὰ ἄλλα ἀπὸ 30 μοίρας.

Οἱ Ἀστρικοὶ Λόγοι τῶν Ἄστρων τῆς Ἐκλειπτικῆς (Κριός-Ἀθηνᾶ, Δίδυμοι-Ἀπόλλων, Ταῦρος-Ἀφροδίτη, Παρθένος-Δήμητρα, Καρκίνος-Ἑρμῆς, Ἰχθεῖς-Ποσειδῶν, Σκορπιός-Ἄρης, Τοξότης-Ἄρτεμις, Λέων-Ζεύς, Ὑδροχόος-Ἥρα, Ζυγός-Πλούτων καὶ Αἰγοκέρως-Ἑστία ἢ Ἥφαιστος) παραμένουν ὠς ἔχει. Ἀπλώς αἱ ἡμερομηνίαι τῆς διελεύσεως τοῦ Ἡλίου (τῆς φαινομένης διελεύσεως ἀπὸ τὴν ὀπτικὴν τοῦ πλανήτου μας) ἀλλάζουν λόγῳ τῆς μεταπτώσεως τῶν ἰσημεριῶν. Ὁπότε σήμερα ὁ Ἥλιος εἰσέρχεται εἰς τὸ δωδεκατημόριον π.χ. τοῦ Κριοῦ τὴν 15/4, εἰς τὸ δωδεκατημόριον τοῦ Ταύρου τὴν 15/5 κ.ὁ.κ.

Φυσικᾶ εἶναι ἀδιανόητο (καὶ παράλογο) νὰ χρησιμοποιοῦνται αἱ διελεύσεις πρὸ 2000 ἐτῶν "παγώνοντας" τὴν ἀέναον κίνησιν τῶν ἄστρων εἰς στατικὴν ἄκαμπτον θεώρησιν τοῦ Κόσμου. Ἀλλωστε ἐφόσον δὲν ἰσχύει κάτι τέτοιο, εἶναι περιττὴ ἡ ὃποια συζήτησις. Οἱ Ἕλληνες ἦσαν πάντοτε πολὺ προσεχτικοί ὡς πρὸς τὸν Οὐράνιον Λόγον εἰς τὰ ἀστρικὰ των συστήματα, ἐνῶ πάντοτε ἀναπροσαρμόζουν τοῦτα συμφώνως πρὸς τὰ οὐράνια δεδομένα (π.χ. ὁ Γεμίνος Ῥόδιος εἰς τὸ ἔργον τοῦ Εἰσαγωγὴ εἰς τὰ Φαινόμενα ἀναπροσαρμόζει τὰς ζῳδιακὰς συζυγίας μόλις παρατηρεῖ ἀπόκλισιν ἀπὸ τὸ παλαιότερον σύστημα). Ἀλλὰ καὶ πέραν τῶν ἱστορικῶς καταγεγραμμένων ἀποδείξεων τῶν διορθώσεων, εἶναι τέτοια ἡ φύσις τῆς ἐπιστήμης τῶν οὐρανίων -μία σπουδή τοῦ Ἱεροῦ, κατὰ τὸν Κέπλερ- ποὺ χρειάζεται καὶ ἡ κατανόησις σημαντικῶν βασικῶν θεολογικῶν ἐννοιῶν.

Τώρα, ἀς μελετήσουμε τοὺς Ἡλιακοὺς Λόγους καὶ τὸ ἡμερολογιακὸν σύστημα τῶν Ἑλλήνων. Τοῦτο σχετίζεται μὲ τὸν καθορισμόν τῶν ἑορτῶν εἰς τὰς καταλλήλους ἐποχὰς τοῦ ἔτους. Ὁ Γεμίνος Ῥόδιος μᾶς γνωστοποιεῖ ὅτι οἱ Ἕλληνες θέλουν τὰς ἑορτὰς των νὰ λαμβάνουν χώρα τὴν ΙΔΙΑΝ ἡμέραν (δηλαδή Ἡλιακὴν μοῖραν) ἑκάστου ἔτους, ἐν ἀντιδιαστολῄ π.χ. μὲ τοὺς Αἰγυπτιους οἱ ὁποῖοι προτιμοῦν τὰς ἑορτὰς των κινητάς. Διὰ τοῦτον οἱ Αἰγύπτιοι ὑπολόγιζαν ἔτος 365 ἡμερῶν καὶ ὄχι 365 1/4. Οἱ Ἕλληνες λοιπὸν θέλοντας τὴν μεγίστην ἀκρίβειαν ὑπολόγισαν τὸ ἡλιακὸν ἔτος, ἀρχικῶς μὲ τὸν 19ετὴν Μετωνικὸν Κύκλον καὶ κατόπιν ὡς διαπιστώθη μερικὴ ἀπόκλισις ἀπὸ τῆς ἀκριβοῦς ἡλιακῆς τιμῆς, μὲ τὸν 4πλασιασμὸν τοῦ Μετωνικοῦ Κύκλου εἰς 76ετὴν κύκλον μεγαλυτέρας ἀκριβείας (Καλλιπικὸς, μέθ' ἐλαχίστης ἀποκλίσεως ποὺ ἐθεωρήθη ἀμελητέα).

Τὶ ἀκριβῶς ἤθελαν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἀστρολόγοι; Νὰ λαμβάνῃ χώρα ἡ κάθε ἑορτὴ ὅταν ὁ Ἥλιος εὑρίσκεται εἰς τὴν ΙΔΙΑΝ μοῖραν τῆς Ἐκλειπτικῆς κάθε ἔτος. Δηλαδή ἐπὶ τοῦ Ἐκλειπτικοῦ Κύκλου 360 μοιρῶν, νὰ γίνεται π.χ. ἡ μεγάλη ἑορτὴ τοῦ Ποσειδῶνος (6/12) ὅταν ὁ Ἥλιος εὑρίσκεται εἰς τὴν 344η μοῖρα (ἐὰν ληφθῇ ὠς ἀρχὴν τοῦ ἔτους ἡ χειμερινὴ τροπὴ καὶ 0-1 μοῖρα ἡ 22/12 περίπου) ἢ ὅταν εὑρίσκεται εἰς τὴν 164η μοῖρα (ἐὰν ληφθῇ ὠς ἀρχὴν τοῦ ἔτους ἡ θερινὴ τροπή).

Δηλαδή ὁ ὑπολογισμὸς τῶν μηνῶν καὶ τῶν ἡμερῶν τῶν ἑορτῶν να γίνεται βάσει τῆς κινήσεως τοῦ Ἡλίου ἐπὶ τῆς Ἐκλειπτικῆς καὶ ὄχι βάσει τῶν Ζῳδιακῶν Ἄστρων, τὰ ὁποῖα ἄλλωστε κινοῦνται ἀναδρόμως (φαινομένη ἀνάδρομος κίνησις) ἐπὶ τῆς Ἐκλειπτικῆς λόγῳ τῆς μεταπτώσεως τῶν ἰσημεριῶν ἢ τῶν σεληνιακῶν μηνῶν ποὺ εἶναι μικρότεροι τῶν ἡλιακῶν. Οἱ μῆνες λοιπόν, ὑπολογίζονται ἡλιακῶς.

Ἔστω ὅτι θέτουμε ὠς ἀρχὴν τοῦ Ἐκλειπτικοῦ Κύκλου τὴν χειμερινὴν τροπήν, ποὺ συμβαίνει περίπου τὴν 22/12. Ἀπὸ ἐκεῖνο τὸ σημεῖον 0 μοιρῶν καὶ ἐπὶ ἡλιακοῦ τόξου 30 μοιρῶν ἐκτείνεται ὁ μὴν Γαμηλιών. Ἔπειτα ἀπὸ τὴν 31ην μοῖρα μέχρι τὴν 60ην ἐκτείνεται ὁ μὴν Ἀνθεστηριών, ἀπὸ 61-90 ὁ Μουνιχιὼν κ.ὁ.κ. Οὒτως οἱ μῆνες εἶναι 12 τὸν ἀριθμὸν καὶ ὁρίζονται, ὄπως δείξαμε, ἠλιακῶς. Ἐφορεύονται δὲ ἀπὸ τοὺς ἀνάλογους Θεοὺς τοὺς σχετιζόμενους μὲ τὰς κυρίας ἑορτὰς τοῦ μηνὸς (π.χ. Γαμηλιών-Ἥρα, Ἀνθεστηριών-Διόνυσος, Μουνιχιών-Ἄρτεμις…). Ἐδῶ διαπιστώνουμε ὅτι οἱ περισσότεροι μῆνες ἐφορεύονται ἀπὸ τὸν Ἀπολλῶνα καὶ τὴν Ἄρτεμιν, ἲσως καὶ λόγῳ τῆς σχέσεώς των με τὸν Ἣλιον καὶ τὴν Σελήνην.

Οἱ μῆνες λοιπὸν δὲν σχετίζονται μὲ τὰ Ζῳδιακὰ Ἄστρα καὶ δὲν ἐφορεύονται ἀπὸ τοὺς ἰδίους Θεοὺς ποὺ ἐφορεύουν τὰ ζῳδιακὰ Ἄστρα. Βεβαίως καθε ζῳδιακὴν ἐποχὴν δημιουργοῦνται συσχετισμοὶ μεταξὺ μηνῶν καὶ ζῳδιακῶν Ἄστρων, οἱ συσχετισμοὶ ὅμως ἐκεῖνοι δὲν εἶναι στατικοὶ καὶ ἐπαναπροσδιορίζονται ἐκ νέου ἀνὰ ζῳδιακὴν ἐποχήν.

Εἶναι διάφορον τὸ σύστημα τῶν Ἀστρικῶν Λόγων ποὺ ἀφορᾷ τὰ Ζῳδιακὰ Ἄστρα ἀπὸ τὸ σύστημα τῶν Ἡλιακῶν Λόγων ποὺ ἀφορᾷ τοὺς μῆνας καὶ τὸ ἐορτολόγιον. Διαφορετικὰς ἀρχὰς ἐνσωματώνει τὸ ἕνα, τὸ ἀναφερόμενο εἰς τὰ 11 μέρη τοῦ Οὐρανοῦ, διαφορετικὰς ἀρχὰς τὸ ἀλλο, τὸ ἀναφερόμενο εἰς τὸ ἐορτολόγιον τῆς Ἑλληνικῆς Θρησκείας καὶ διαφορετικὸν τὸ πεδίον ἐφαρμογῆς καὶ χρήσεως ἑκάστου.

Ἐλπίζω εἰς τὸ πάρον ἄρθρον νὰ ἐπεξήγησα κατὰ τὸ σαφέστερον δυνατὸν τὰς αἰτίας συμφώνως πρὸς τὰς ὁποίας ἐδομήθη τὸ καθε σύστημα καὶ τὴν διαφορὰν τῶν δυο συστημάτων. Δὲν εἶναι δυσκολο νὰ ἀναπροσαρμοσθούν οἱ Ἀστρικοὶ Λόγοι (τόσον οἱ σχετικοὶ μὲ τὰ Ζῳδιακὰ Ἂστρα ὃσον καὶ οἱ ἡμερολογιακοὶ) ὥστε νὰ εἶναι σὲ συμφωνία μὲ τὰ σημερινὰ οὐρανομετρικὰ δεδομένα, ἀρκεῖ νὰ κατανοοῦμε κάθε φορά τὴν ἀρχικὴν αἰτίαν δομήσεως τοῦ παλαιοῦ συστήματος.

Τελευταῖα ἐνημέρωσις : 20-10-2008 02:20

(παρακαλοῦμε ὄχι greeklish)