Ἀπὸ : Πέρσεια Ἑκάτη,

Θεάσεις : 579    

Πρόκειται ἐξ ὁλοκλήρου διὰ γήινον σύστημα, μὲ ἡμερολογιακὴν καὶ θρησκευτικὴν ἀξία, ποὺ ἐπιπλέον λειτουργεῖ ὠς συνεκτικὸς κρίκος μὲ τὴν σφαῖραν τῶν ἀπλανῶν διὰ τῆς ἀντιστοιχίσεως τῶν ἰδιοτήτων καθε μηνὸς εἰς ὁμάδας ἀστέρων, εἰδωλοποιηθέντων κατὰ ὁμοιότητα καὶ εἶδος (πλατωνικὸ θεολογικὸ σύστημα "ια' μερῶν τοῦ οὐρανοῦ").

Ἡ ἀντιστοίχισις τῶν ιβ' μηνῶν εἰς ια' μέρη ἐπιτυγχάνεται καθῶς ἓν ἐκ τῶν ια' μερῶν εἶναι διπλὸ καὶ ἀντιστοιχεῖται εἰς δύο μήνας. Οὕτως συνδέονται οἱ γήινοι κύκλοι τοῖς οὐρανίοις, εἰς σύστημα σταθερὸν καὶ ἀπαρασάλευτον μὲν (κυκλικὴ σταθερότης ἐποχῶν), κινούμενον καὶ ἀπειροδινούμενον δὲ (μετάπτωσις τῶν ἰσημεριῶν).

Ὁ μήν ὑπολογίζεται ἡλιακῶς ὃταν ὁ Ἡλιος διανύει τόξον 30° ἐπί τῆς Ἐκλειπτικῆς, ἀλλὰ συμβαίνει νὰ σημειοδοτεῖται ἀπὸ τὸ ζῳδιακὸν ἄστρον που ἀνατέλλει μετὰ τοῦ ἡλίου, διὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ μηνός. Ἐπειδή τὸν καιρόν ποὺ ἀνεπτυσσόταν ἡ αστρολογία κατά τὴν ἀρχαιότητα, τὰ ζῳδιακὰ δωδεκατημόρια σχεδόν συνέπιπταν με τοὺς μήνες, ἐχρησίμευαν διὰ τὸν ἐναλλακτικὸν ὁρισμὸν ἑκάστου μηνὸς. Ἐξ αἰτίας τῆς συνηθείας τῶν παλαιῶν Ελλήνων νὰ γίνεται χρῆσις τῶν ζῳδιακῶν ἄστρων πρὸς μηνῶν σημειοδότησιν, ἐνομίσθησαν ἀργότερα αἱ ἰδιότηται τῶν μηνῶν διὰ ἰδιότηται τῶν ζῳδιακῶν ἄστρων.

Ο ΕΝΙΑΥΣΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Ὄπως φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ σχέδιαγραμμα, πρόκειται διὰ ἰδιότητας ἐποχῶν. Οἱ Ἐαρινοὶ μῆνες χαρακτηρίζονται Ὑγροί, οἱ Θερινοὶ Θερμοί, οἱ Μετοπωρινοὶ Ξηροὶ καὶ οἱ Χειμερινοὶ Ψυχροί. Συνεπῶς ἐὰν βλέπουμε σὲ παλαιὰ ἀστρολογικὰ συγγράματα, κάποιο ζῴδιακὸν δωδεκατημόριον νὰ χαρακτηρίζεται λ.χ. "ψυχρόν", πρόκειται διὰ δωδεκατημόριον ποὺ ἀλληλοεπικαλύπτεται (καὶ σημειοδοτεῖ) μῆνα χειμερινὸν. Αἱ ποιότηται αὐταὶ συνδυάζονται μετὰ τῶν πλανητικῶν δυνάμεων (π.χ. Κρόνος ψυκτικὸς, Αφροδίτη εὐκρατος/ὑγραντικὴ), ἐνισχύοντας, ἐξασθενώντας ἢ διαφοροποιώντας τὴν ἐπιρροήν των.

Τροπῶν Ποιότηται: "Ὑποτακτικόν" καὶ "Προστάσσον", "Ἡμερινόν" καὶ "Νυκτερινόν"

Συχνὰ εἰς τὰ παλαιὰ συγγράματα (ὄπως τοῦ Ἠφαιστίωνος καὶ τοῦ Πτολεμαίου) θὰ δοῦμε κάποια ζῴδια νὰ χαρακτηρίζονται "ὑποτακτικά" ἐνῶ κάποια ἄλλα "προστάσσοντα". Πρόκειται διὰ ἐποχιακὰς ποιότητας. Οἱ μήνες ἀπὸ τῆς ἐαρινῆς ἕως τῆς μετοπωρινῆς ἰσημερίας καλοῦνται προστάσσοντες ἐνῶ οἱ μήνες ἀπὸ τῆς μετοπωρινῆς ἰσημερίας ἕως τῆς ἐαρινῆς καλοῦνται ὑποτακτικοί. Συνεπῶς τὰ ἀντίστοιχά των δωδεκατημόρια, ποὺ σημειοδοτοῦν τοὺς μῆνας ἀυτοὺς, ἀποκαλοῦνται ἰδίως.

Οἱ μήνες ἀπὸ τοῦ χειμερινοῦ ἠλιοστασίου ἕως τοῦ θερινοῦ καλοῦνται νυκτερινοί, ἐνῶ οἱ μήνες ἀπὸ τοῦ θερινοῦ ἕως τοῦ χειμερινοῦ ἠλιοστασίου, καλοῦνται ἡμερινοί. Ὁμοῖως τὰ ἀντίστοιχά των ζῴδια.

Περὶ τῶν ποιοτήτων τῶν καλουμένων ζῳδιακῶν: "τροπικὴ", "στερεὴ" καὶ "δίσωμος"

Συχνὰ ἀναφέρεται σήμερα ὅτι ὁ Κριὸς εἶναι "παρορμητικὸς", ὁ Ταῦρος "σταθερὸς", οἱ Δίδυμοι "μεταβλητοὶ" κ.ο.κ. Πόθεν ἔρχονται αἱ ποιότηται αὐταὶ; Ἔχουν σήμερον λογικὴν βάσιν ἄρα καὶ πρακτικὴν ἐφαρμογὴν;

Ὄχι. Εἰς τὴν Τετράβιβλον, ὁ Πτολεμαῖος ἐπεξηγεῖ ὅτι πρόκειται διὰ ἰδιότητας τῶν μηνῶν, σχετικὰς μὲ τὰς ἐποχάς. Αἱ τρεῖς τοῦται ἰδιότηται ὀνομάζονται "τροπικὴ", "στερεὴ" καὶ "δίσωμος". Ὁ μὴν, ὁ ὁποῖος ἀρχίζει μετὰ ἀπὸ ἕκαστην ἡλιακὴν τροπὴν (ἡλιακαὶ τροπαὶ καλοῦνται αἱ ἰσημερίαι καὶ τὰ ἠλιοστάσια), ὀνομάζεται τροπικὸς διότι κατ' ἐκεῖνον τὸν μῆνα ΤΡΕΠΕΤΑΙ ἡ ἐποχή, ἀλλάζει ἀπὸ χειμῶνα εἰς ἔαρ, ἀπὸ ἔαρ εἰς θέρος κ.λπ.

Ὁ ἑπόμενος μὴν καλεῖται στερεὸς, διότι κατ' ἐκεῖνον τὸν μῆνα τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς μιᾶς ἐποχῆς (τοῦ κλίματος) εὑρίσκονται τῇ σταθεροτέρᾳ ἐκφράσει των. Ἕπεται ὁ μὴν ὁ καλούμενος δίσωμος, διότι κατὰ τὴν ἀρχὴν του ἔχει τὰ καιρικὰ χαρακτηριστικὰ τῆς προηγουμένης ἐποχῆς ἐνῶ πρὸς τὸ τέλος του τὰ καιρικὰ χαρακτηριστικὰ τῆς ἑπομένης. Αἱ ἰδιότηται τοῦται χρησιμοποιοῦνται συνήθως διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς δυνάμεως ἐνός πλανητικού συσχετισμοῦ ἢ μιᾶς ἡλιακῆς ἢ σεληνιακῆς ἐκλείψεως (ἡ ὁποία θεωρεῖται πάντοτε ἰσχυρότερη ἐὰν συμβῇ εἰς μῆνα τροπικὸν).

Εἰς τὴν ἀρχαιότητα, οἱ τροπικοί μήνες ἐσημειοδοτοῦντο ἀπὸ τὰ δωδεκατημόρια τοῦ Κριοῦ, τοῦ Καρκίνου, τοῦ Ζυγοῦ καὶ τοῦ Αἰγοκέρωτος. Σήμερα σημειοδοτοῦνται ἀπὸ τὰ δωδεκατημόρια τῶν Διδύμων, τῆς Παρθένου, τοῦ Τοξότου καὶ τῶν Ἰχθύων.

Ζῳδιακαὶ Συζυγίαι

Εἰς τὸ σχεδιάγραμμα τοῦ Ἐνιαυσίου Κύκλου σημειώνονται μεθ' ἀνοιχτοῦ πρασίνου χρώματος. Περὶ αὐτῶν δεῖτε τὸ ἄρθρον ζῳδιακαὶ συζυγίαι.