ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ

Ἥλιος

Κυρίως θερμαίνει καὶ εἰς μικρότερον βαθμόν ξηραίνει.

Ὅσο περισσότερον πλησιάζῃ τὴν κορυφήν (μεσουράνημα) τοῦ τόπου (ἡμερησίως ἀλλὰ καὶ ἐποχιακῶς, ὅσο περισσότερον ὑψώνεται ἡ τροχιὰ του) τόσο ἰσχυρότερην εἶναι ἡ ἐπιρροή του.

Σελήνη

Κυρίως ὑγραίνει ἐπειδὴ εὑρίσκεται πλησίον τῆς γῆς (περιγειότης) καὶ λόγῳ τῶν ἀναθυμιάσεων τῶν ὑγρῶν τῆς γῆς. Ἔτσι ἡ κύρια δρᾶσις τῆς ἐπὶ τῶν σωμάτων εἶναι ὑγραντικὴ καὶ σηπτικὴ. Εἰς μικρότερον βαθμόν θερμαίνει λόγῳ τοῦ φωτός ποὺ δέχεται ἀπὸ τὸν ἥλιον.

Κρόνος

Κυρίως ψύχει καὶ εἰς μικρότερον βαθμόν ξηραίνει, ἐπειδὴ ἀπέχει τὸ μέγιστον ἀπὸ τὸν ἥλιον καὶ τὰς ἀναθυμιάσεις τῶν ὑγρῶν τῆς γῆς.

Ἄρης

Κυρίως ξηραίνει πολὺ καὶ καίει, ἀπὸ τὸ οἰκεῖον τοῦ πυρώδους χρώματός του καὶ ἐπειδὴ ἡ σφαίρα του εὑρίσκεται πλησίον τῆς σφαίρας του ἡλίου.

Δίας

Ἡ δρᾶσις του εἶναι εὔκρατος, ἐπειδὴ εὐρίσκεται μεταξὺ τοῦ ψυκτικοῦ Κρόνου καὶ τοῦ καυστικοῦ Ἄρεως. Θερμαίνει καὶ ὑγραίνει ταυτοχρόνως, καὶ ἐπειδὴ εἶναι περισσότερο θερμαντικὸς (λόγῳ τῶν ὑποκείμενων αὐτῳ σφαιρῶν) δημιουργεῖ γόνιμους ἀνέμους.

Ἀφροδίτη

Ἔχει τὰς ἰδίας δυνάμεις μὲ τὸν Δία, καὶ εἶναι εὔκρατη, ἄλλὰ ἀντιθέτως. Εἶναι περισσότερο ὑγραντικὴ, ὅπως ἡ σελήνη, ἐπειδὴ νοσφίζεται τὰς ἀναθυμιάσεις τῶν ὑγρῶν τῆς γῆς καὶ εἰς μικρότερον βαθμόν θερμαίνει λόγῳ τῆς ἐγγύτητός της πρὸς τὸν ἥλιον.

Ἑρμῆς

Ἄλλοτε ξηραντικὸς καὶ ἄλλοτε ἀπορροφητικός ὑγρασιῶν, ἐξίσου. Δὲν ἀπομακρύνεται ποτὲ ἀπὸ τὴν θερμαντικότητα τοῦ ἡλίου (ξηρὸς) ἀλλὰ καὶ εἶναι πλησίον τῆς σφαίρας τῆς σελήνης (ὑγραντικὸς). Ἄλλάζει ταχέως ἀπὸ τὴν μία εἰς τὴν ἄλλην κατάστασιν, ἐμπνεόμενος ἀπὸ τὴν γοργήν του κίνησιν γύρω ἀπὸ τὸν ἥλιον.

ΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΣΦΑΙΡΩΝ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ

Κρόνος, 7η σφαῖρα
Δίας, 6η σφαῖρα
Ἅρης, 5η σφαῖρα
Ἥλιος, 4η σφαῖρα
Ἀφροδίτη, 3η σφαῖρα
Ἑρμῆς, 2η σφαῖρα
Σελήνη, 1η σφαῖρα

ΑΓΑΘΟΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΚΑΚΟΠΟΙΟΙ

Ἀπὸ τὰ τέσσερα χύματα, δύο εἶναι τὰ γόνιμα καὶ ποιητικὰ, τὸ θερμὸ καὶ τὸ ὑγρό καὶ διὰ τούτων τὰ πάντα συγκεράζονται καὶ αὐξάνονται. Καὶ δύο εἶναι τὰ φθαρτικὰ καὶ παθητικὰ, τὸ ξηρὸ καὶ τὸ ψυχρὸ, καὶ διὰ τούτων τὰ πάντα διαχωρίζονται καὶ φθίνουν.

Ἔτσι δύο ἀπὸ τοὺς πλανήτας, τὸν Δία καὶ τὴν Ἀφροδίτην, μαζί μὲ τὴν Σελήνην, ἐδέχθησαν οἱ παλαιοὶ ὡς ἀγαθοποιοὺς, λόγῳ τῆς εὔκρατης δράσεώς των καὶ τοῦ πλέον θερμοῦ καὶ ὑγροῦ στοιχείου ποὺ ἔχουν.

Ἐνῶ διὰ τὸν Κρόνον καὶ τὸν Ἄρην θεώρησαν ὅτι φέρουν τὴν ἀντίθετην φύσιν καὶ εἶναι κακοποιοὶ, ὁ μὲν λόγῳ τῆς μεγάλης του ψύξεως καὶ ὁ δὲ λόγῳ τῆς μεγάλης του ξηρότητος.

Διὰ τὸν Ἥλιον καὶ τὸν Ἕρμὴν, ποὺ ἔχουν κοινὰς φύσεις θεώρησαν ὅτι ἔχουν ἀμφοτέρας τὰς δυνατότητας καὶ ὅτι συνδυάζουν τὰς ἐπιρροάς των μὲ τῶν ἄλλων πλανητῶν, μὲ ὅποιον ἀπὸ αὐτοὺς σχετίζονται (κάνουν ὅψιν).

ΑΡΣΕΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΘΗΛΥΚΟΙ

Ἡ ὑγρὰ οὐσία εἶναι ἰδιαιτέρως θηλυκὴ ἐνῶ αἱ ἄλλαι περισσότερο ἀρσενικαὶ:

Ἡ Σελήνη καὶ ἡ Ἀφροδίτη εἶναι θηλυκοὶ πλανήται.

Ὁ Ἥλιος, ὁ Κρόνος, ὁ Δίας καὶ ὁ Ἄρης εἶναι ἀρσενικοὶ πλανήται.

Ὁ Ἑρμῆς ἐμφανίζει ἀμφοτέρας τὰς ποιότητας, ἀφοῦ ἐξίσου ὑγραίνει καὶ ξηραίνει.

Ἡ δύναμις τῶν πλανητῶν γίνεται περισσότερο ἀρσενικὴ (ἐκπεμπτικὴ) ἢ περισσότερο θηλυκὴ (δεκτικὴ) ἀναλόγως τῶν σχηματισμῶν τους μὲ τὸν Ἥλιον. Ὅταν εἶναι πρωινοὶ (ἐῴοι) καὶ προπορεύονται τοῦ Ἡλίου εἶναι ἀρσενικοὶ, ἐνῶ ὅταν εἶναι ἐσπέριοι καὶ ἔπονται τοῦ Ἡλίου εἶναι θηλυκοὶ.

Ἕτερη κατάταξις εἶναι ὡς πρὸς τὸν ὁρίζοντα καὶ τὰς τέσσερας γωνίας-κέντρα. Ὅταν εἶναι ἀπὸ τὴν ἀνατολὴν ἕως τὸ μεσουράνημα καὶ ἀπὸ τὴν δύσιν ἕως τὸ ἀντιμεσουράνημα εἶναι ἀρσενικοὶ. Εἰς τὰ ἄλλα δύο τεταρτημόρια (μεσουράνημα ἕως δύσις καὶ ἀντιμεσουράνημα ἕως ἀνατολή) εἶναι θηλυκοὶ.

ΗΜΕΡΙΝΟΙ ΚΑΙ ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΙ (αἵρεσις)

Ἡ ἡμέρα θεωρεῖται ἀρσενικὴ λόγῳ τῆς θερμότητος καὶ τῆς δράσεως ποὺ τὴν χαρακτηρίζει, ἐνῶ ἡ νὺξ θηλυκὴ λόγῳ τῆς ὑγρασίας καὶ τῆς ἀναπαύσεως.

Ἡ Σελήνη, ἡ Ἀφροδίτη καὶ ὁ Ἄρης εἶναι νυκτερινοὶ.

Ὁ Ἥλιος, ὁ Δίας καὶ ὁ Κρόνος εἶναι ἡμερινοὶ.

Ὁ Ἑρμῆς εἶναι ἡμερινὸς ὅταν ἐμφανίζεται τὸ πρωί (ἐῴος) καὶ νυκτερινὸς ὅταν ἐμφανίζεται τὸ βράδυ (ἐσπέριος).

Ἡ κατάταξις τῶν δύο κακοποιῶν γίνεται μὲ τὸ σκεπτικόν τῆς κράσεως, ὥστε νὰ μαλακώσῃ ἡ φθαρτικὴ τους δρᾶσις διὰ τῆς μίξεως μετὰ τῶν ἀντιθέτων. Ὁ Κρόνος ποὺ εἶναι λίαν ψυχρὸς κατατάσσεται εἰς τοὺς ἡμερινοὺς, ἐνῶ ὁ Ἄρης ποὺ εἶναι λίαν καυστικὸς εἰς τοὺς νυκτερινοὺς.

ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΛΑΝΗΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟΝ

Συμφώνως πρὸς τοὺς συσχετισμοὺς πρὸς τὸν Ἥλιον, ἡ Σελήνη καὶ οἱ τρεῖς πλανήται Κρόνος, Δίας καὶ Ἄρης, ἐμφανίζουν αὔξησιν ἢ ἐλάττωσιν τῶν δυνάμεών των.

Σελήνη

Νέα Σελήνη ὡς 1η Διχοτόμος -- αὐξάνει τὴν ὑγρασίαν
1η Διχοτόμος ὡς Πανσέληνος -- αὐξάνει τὴν θερμότητα
Πανσέληνος ὡς 2η Διχοτόμος -- αὐξάνει τὴν ξηρότητα
2η Διχοτόμος ὡς Κρύψις -- αὐξάνει τὴν ψυχρότητα

Κρόνος, Δίας, Ἄρης

Ἀπὸ Ἡλιακὴ ἀνατολή ὡς 1ον Στηριγμόν -- περισσότερο ὑγραντικοὶ
Ἀπὸ 1ον Στηριγμόν ὡς Ἀκρονύκτιον Ἀνατολήν -- περισσότερο θερμαντικοὶ
Ἀπὸ Ἀκρονύκτιον Ἀνατολήν ὡς 2ον Στηριγμόν -- περισσότερο ξηραντικοὶ
Ἀπὸ 2ον Στηριγμόν ὡς Ἡλιακὴ Δύσιν -- περισσότερο ψυκτικοὶ

*Στηριγμός: στάσις πλανήτου πρὸς ἀλλαγήν πορείας (ὀρθόδρομος - ἀνάδρομος)

Τελευταῖα ἐνημέρωσις : 22-01-2008 10:28

Μέση ἀξιολόγησις χρηστῶν

   (0 ψῆφος)