ΑΤΛΑΣ ἒγραψε:«... την Αναιρετικήν Αιτία κάθε πλημμελούς, ατάκτου και ασυμμέτρου.»βουληθεὶς γὰρ ὁ θεός .. παραλαβὼν παν οὐχ ἡσυχίαν ἄγον ἀλλὰ κινούμενον πλημμελως καὶ ἀτάκτως,
εἰς τάξιν αὐτὸ ἤγαγεν
θέμις δ' οὔτ' ἠν οὔτ' ἔστιν τῳ ἀρίστῳ δραν ἄλλο πλὴν τὸ κάλλιστον:Ἐλѳέ, Φοῖβε
... Τιτάν,
... Φωσφόρε Δαῖμον
ἔνѳεν ἐπωνυμίην
σε βροτοὶ κλήιζουσιν ἄνακτα,
Πᾶνα, ѳεὸν δικέρωτ'Πᾶνα καλῶ κρατερόν, νόμιον,
κόσμοιο τὸ σύμπαν,
οὐρανὸν
ἠδὲ ѳάλασσαν
ἰδὲ χѳόνα παμβασίλειαν
καὶ πῦρ ἀѳάνατον∙
[κόσμον τόνδε ..... ἀλλ᾽ ἦν ἀεὶ καὶ ἔστιν καὶ ἔσται πῦρ ἀείζωον ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσβεννύμενον μέτρα].
τάδε γὰρ μέλη (Στοιχεία) ἐστὶ τὰ Πανός.
[Τετρακτυάρχου Ταυτιζομένου]
ἀληѳὴς Ζεὺς ὁ κεραστης.
Και τι μας δείχνει ο συσχετισμός των δύο αυτών μύθων !!;; Μήπως πως η λέξις ΠαΝ είναι επιθετικός προσδιορισμός μιάς κάποιας ακόμη ιδιότητας των δύο αυτών Θεών ; Ένα Αξίωμα;

