 Ἥλιος
Ὁ μέγας Ἁρμοστής, ὃς ῥυθμίζει ἅπαντα, ὅσα προέρχονται ἐκ τῶν φυσικῶν ἀπορροιῶν τῶν ἀστέρων, ἐφορεύων τὴν ἄριστην κράσιν των. Ἐκείνου αἱ ἰδέαι τοῦ ῥυθμοῦ καὶ τῆς ἁρμονίας, καὶ ἡ συγκέρασις τῶν καταλλήλων ἑτεροειδῶν ἤχων ὀρθῷ Λόγῳ. Αἱ ἀκτῖναι του συγχορδίαι συνθέται, παράγουσαι διὰ τὰ ἔμβια ἁρμονίαν.
Εἶναι σημεῖον εὐγενείας καὶ πολιτισμοῦ καὶ σύμβολον ἐνδόξου, βασιλικοῦ γένους. Οἱ βασιλεῖς κυβερνοῦν λόγῳ τῆς ἡλιακῆς καταγωγῆς των, ὠς ζῶσαι συμπυκνώσεις τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων. Ἔτσι συσχετίζεται ἐξ’ ἀρχῆς μετὰ τῶν ἰδεῶν τοῦ ἡγέτου καὶ νόμιμου κυβερνήτου, τοῦ νομοθέτου, τοῦ ζωοδότου, τοῦ δημιουργοῦ ζωῆς τὲ καὶ εὔφορης γῆς.
Ἐπιπλέον ὁ μέγας εὐεργέτης διαθέτει θεραπευτικὰς ἰδιότητας καὶ κατ' ἐπέκτασιν θεραπευτικὰ χαρίσματα εἰς ὅλους τοὺς νόμιμους βασιλεῖς. Ιερόν του πτηνὸν εἶναι ὁ ἱέραξ, διὰ τὸ ἱερὸν τῶν ὀφθαλμῶν του. Ὁ ἀλέκτωρ (πετεινός), που ἀναγγέλει κάθε πρωὶ τὴν ἀνατολὴν τοῦ Ἡλίου, ἀποδίδεται εἰς Ἀσκληπιόν.
|
|
|
 Ὁ Θεός Ἥλιος εἰς τὴν μυθολογίαν: Ἡλίου βόες καὶ Ὀδυσσεύς, Κλυτία καὶ Λευκοθόη, ἡ νύμφη Ῥόδη καὶ ἡ νῆσος Ῥόδος, Φαέθων καὶ ἡλιακὸ ἅρμα, Ἡλιάδες νύμφαι, ἡ σχέσις Ἡλίου - Ἀπόλλωνος καὶ τὰ ἰδιαίτερα μυθολογικὰ χαρακτηριστικὰ ποὺ ἀποδίδονται εἰς Ἥλιον.
|
|
 Ἀστρονομία διαστήματος καὶ φυσικὴ τοῦ ἀστέρος τοῦ Ἡλίου: ἡ ἐσωτερικὴ σύστασις, ἡ ἡλιακὴ ἀτμόσφαιρα ποὺ διακρίνεται εἰς φωτόσφαιραν, χρωμόσφαιραν καὶ κορώνα, αἱ ἡλιακαὶ κηλίδαι, ὁ ἡλιακὸς ἂνεμος καὶ ὁ κύκλος ζωῆς τοῦ ἀστέρος.
|
|
 Ἡ βασικὴ ἀστρονομία τοῦ Ἡλίου: ἡ φαινόμενη τροχιά του, ἡ ἐκλειπτική καὶ αἱ γήιναι ἐποχαί, αἱ ἰσημερίαι καὶ τὰ ἡλιοστάσια, πῶς ὑπολογίζονται τὸ ἀστρικὸ καὶ τὸ τροπικὸ ἒτος, τὶ σημαίνει ἀστρικὴ καὶ ἡλιακὴ ἡμέρα, ἡ ἐξίσωσις τοῦ χρόνου καὶ τὸ ἡλιακὸν ἀνάλημμα. |
|
 Ὁ Ἥλιος εἰς τὴν ἀστρολογίαν: Στοιχεῖα, ἀντιστοιχίες βοτάνων, λίθων καὶ χρωμάτων, δυνάμεις, τριγωνοκρατορία, χρονοκρατορία κ.α. Ἑρμηνεία τῶν κυρίων ὄψεων τοῦ Ἡλίου (τρίγωνον, τετράγωνον, σύνοδος, ἀντίθεσις) με τοὺς ἄλλους πλανήτας.
|
|
|
|
|
|
