ΠΑΡΟΥΣΑ ΦΑΣΙΣ

07:1012:1017:10
Ἀθῆναι

Ἐπισκεφθεῖτε τὴν σελίδα μας στὸ FB ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΟΝ γιὰ νὲα & ἀνακοινώσεις


Χειρόγραφον τοῦ Leonardo Da Vinci
Χειρόγραφον τοῦ Leonardo Da Vinci
Οκτώβριος 2017 Νοέμβριος 2017 Δεκέμβριος 2017
Ἀπ Ἀρ Ἀρ Ἑρ Ζη Ἀφ Κρ
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30
Διαφήμιση
Ὁ Δωδεκάτοπος α'
Ἑρμεία, 31 Οκτώβριος 2007 00:00

Μετάφρασις τοῦ ἄρθρου The Facets of Fate: The Rationale Underlying the Hellenistic System of Houses,
τοῦ Robert Schmidt

(Πρωτοεδημοσιεύθη εἰς τὸ περιοδικόν ἔντυπον Mountain Astrologer, Δεκ/Ἰαν 1999-2000)

 

Διὰ ὅσους ἀπὸ ἐμᾶς ἐργάζονται ἐν τῷ πλαισίῳ τῆς Δυτικῆς ἀστρολογίας, αἱ τεχνικαὶ καὶ ἀρχαὶ τῆς ἑρμηνείας ποὺ καθημερινῶς χρησιμοποιοῦμε, εἶναι κάτι ποὺ λαμβάνουμε ὠς δεδομένον. Ἔχουν καταστεῖ δὲ τόσο οἰκεῖαι ποὺ συχνάκις εἶναι δύσκολο νὰ δοῦμε αὐτὰς ὑπὸ νέας ὀπτικῆς γωνίας. Εἷς τρόπος νὰ τὸ ἐπιτύχουμε εἶναι διεξάγοντας μία ἱστορικὴν ἔρευναν ἐπὶ τῶν πηγῶν των. Τὰ ἀποτελέσματα μιᾶς τέτοιας ἐρεύνης ἴσως νὰ φανοῦν ἀποπροσανατολιστικὰ, ἀλλὰ οὐσιαστικῶς ὁδηγοῦν εἰς μεγαλυτέραν κατανόησιν τῶν ἀστρολογικῶν προϋποθέσεων διὰ τὴν σύγχρονον ἀστρολογικὴν πρακτικήν.

Τὸ ἀκόλουθον ἄρθρον παραθέτει τὰ πλέον πρόσφατα εὐρήματα τῆς ἐρεύνης, τῆς διεξαχθεῖσης εἰς τὸ Project Hindsight. Θὰ ἑστιάσω εἰς τὴν Ἑλληνιστικὴν ἀστρολογίαν, ἤτοι τὸ εἶδος τῆς ἀστρολογίας ποὺ ἐξασκεῖτο εἰς τὰς περιοχάς τῆς Μεσογείου καὶ τῆς Ἐγγύος Ἀνατολῆς, ἀπὸ τὸν 10ο αἰ. μ.Ὀ. ἕως τὸν 14ο αἰ. μ.Ὀ. Αὐτὸς ὁ τύπος τῆς ἀστρολογίας εἶναι οὐσιαστικῶς ὅλη ἡ αὐθεντικὴ πηγὴ τῆς κατὰ πολὺ μεταγενέστερης Δυτικῆς ἀστρολογίας, ἀν καὶ θὰ καταδείξω μὲ ποῖους τρόπους ἡ Μεσαιωνικὴ παράδοσις ἢρχισε νὰ ἀποκλίνῃ ἐκ τοῦ ἀρχικοῦ σημείου ἐκκινήσεως, λόγῳ σφαλμάτων κατὰ τὴν ἀναμετάδοσιν καὶ τὰς μεταφράσεις.

Σκοπὸς τοῦ ἄρθρου εἶναι νὰ καταδείξῃ τὸ λογικὸν ὑπόβαθρον, βάσει τοῦ ὁποίου ἐσχηματίσθησαν αἱ ἑρμηνεῖαι τῶν Τόπων ἐν Ἑλληνιστικῇ Ἀστρολογίᾳ, ποὺ καθόρισε τὴν συλλογιστικὴν τῶν Τόπων ἔκτοτε, ἕως καὶ τὴν σήμερον. Θέσις μου εἶναι ὅτι οἱ δώδεκα Τόποι ἀρχικῶς ἀντιπροσώπευαν μία συστημικὴν διαφοροποίησιν καὶ συναρμογὴν τῆς ἐννοίας τῆς Μοίρας. Ὡς οἱ Ἐσκιμώοι μὲ τὰς πασίγνωστας διαφορετικὰς λέξεις των διὰ τὸ χιόνι, ἔτσι καὶ οἱ ἀστρολόγοι τῆς Ἑλληνιστικῆς περιόδου, ἀνέπτυξαν, είς τὸ σύστημα τῶν Τόπων, μία ἀξιοθαύμαστον ἐκλεπτυσμένην γλῶσσαν, προσδιορίζοντας καὶ διακρίνοντας τὴν ἐκδήλωσιν τῆς μοίρας καθ΄ ἕκαστην περιοχὴν τοῦ ἀνθρωπίνου βίου.

Ἡ πρόσληψις τῆς ἐννοίας τῆς μοίρας, δὲν περιοριζόταν μόνον εἰς τὸ σύστημα τῶν Τόπων. Ἡ Ἑλληνιστικὴ Ἀστρολογία ἐβασίζετο εἰς κοσμολογικὸν μοντέλον, ἐν τῷ ὁποίῳ οἱ ἀπλανεῖς ἀστέρες καὶ οἱ πλανῆται ἀντιπροσώπευαν τὰ βασικὰ συστατικὰ τῆς κοσμικῆς ψυχῆς, τῆς ἰδίας τῆς κοσμικῆς συνειδητότητος. Τὸ ὑπόδειγμα τοῦτο, ἐν τοῖς διαφόροις πολυπλήθεσι μορφαῖς του προέρχεται ἀπευθείας ἐκ τῆς κοσμογονίας τοῦ Τίμαιου τοῦ Πλάτωνος καὶ εἶναι κοινὸ σχεδὸν σὲ ὅλην τὴν Ἑλληνιστικὴν Ἀστρολογίαν. Ἐπιπλέον ἡ ἐννοιοποίησις τοῦ κοσμογονικοῦ αὐτοῦ ὑποδείγματος εἰς ὅρους μοίρας, τοῦ δίδει ἔναν διάκριτον ἀστρολογικὸν χαρακτῆρα.

Ἡ Μοῖρα, ὄνομα ποὺ ἔδωσαν οἱ Ἕλληνες, εἶναι ἴσως καλύτερον νὰ κατανοηθῇ ὡς ἔννοια μίας κοσμικῆς ἀρχῆς ἢ ὡς δεσμευτικὸς καταμερισμός ἰσχύων τόσο ἐν τοῖς Οὐρανοις ὄσο καὶ ἐπὶ Γῆς. Δὲν εἶναι ἐκεῖνο ποὺ κάνει ἔναν ἄνθρωπον νὰ εἶναι ἄνθρωπος, ἢ ἔναν πλανήτην νὰ εἶναι πλανήτης καὶ ἐπ΄ οὐδεμίας περιπτώσεως δὲν ἀφορᾷ τὴν φύσιν τῶν πραγμάτων. Δηλαδὴ δὲν εἶναι μία μεταφυσικὴ ἀρχὴ ποὺ ἀφορᾷ τὸ ὄν ὠς ὄν. Ἀντιθέτως τὸ πεδίον δράσεώς της εἶναι τοῦτο ποὺ γενικῶς θεωρεῖται ὡς ἀπρόοπτο ἢ συγκυριακὸ - ζητήματα ποὺ γενικῶς ἐξῃροῦντο τῆς φιλοσοφικῆς διερεύνησεως τῶν Ἀθηναίων φιλοσόφων ὡς ἀκατάληπτα. Εἶναι ἡ Μοῖρα ποὺ κάνει ἔναν ἄνθρωπον νὰ εἶναι ἔτσι: μελαχροινὸς ἀντὶ ξανθὸς, πλούσιος ἀντὶ πτωχὸς, ὑγιὴς ἀντὶ ἄρρωστος κ.ο.κ.

Ἡ Μοῖρα θωρείται ὡς ἀρχὴ καταμερισμοῦ τῇ ἐννοίᾳ ὅτι μετρᾷ, διαιρεῖ, διανέμει. Ἀπὸ ὅλα τὰ πιθανὰ γεγονότα ποὺ δύνανται νὰ συμβοῦν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ἡ Μοῖρα ἐπιλέγει καὶ διανέμει ἑκάστῳ τὴν δικὴν του "προσωπικὴν μερίδα" ποὺ τοῦ ἀναλογεῖ. Εἶναι ἡ Μοῖρα ποὺ μετρᾷ τὴν διάρκειαν τῆς ἀτομικῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς καὶ ταξιθετεῖ τὰ πράγματα οὒτως ὥστε τὰ κατάλληλα γεγονότα νὰ συμβοῦν ἐν τῷ "πρέποντι χρόνῳ". Ταυτοχρόνως ἡ Μοῖρα εἶναι ἀρχὴ συνδυαστικὴ καὶ συνθετικὴ. Συναρμόζει τὰ διάφορα μέρη ἐν ταῖς διαφορετικαῖς περιοχαῖς τοῦ βίου τοῦ ἀνθρώπου. Ἰδωθεῖσα ἐξ αὐτῆς τῆς ὀπτικῆς, ὁ ἀνθρώπινος βίος γίνεται μία "συμφωνία-πακέτο". Καὶ ἐν τέλει οἱ θρίαμβοι βίου τινὸς ἀποκτοῦν τὴν ἰδιαιτέραν σημασίαν των ὅταν ἀναλογιζόμαστε τὰς ἀποτυχίας, τὰ ὕψη ὅταν ἀναλογιζόμαστε τὰς πεδιάδας. Τὰ διάφορα γεγονότα τοῦ βίου ἀνθρώπου τινὸς δύνανται νὰ συναρμοσθοῦν ἐν τῷ συνόλῳ των, μόνον ἅμα τῇ συναρμογῇ των ἐπὶ τοῦ συγκεκριμένου ἀνθρώπου - ὡσὰν ἡ Μοῖρα νὰ προσκολλᾷ ἐπάνω του, κάτι σὰν πεπρωμένο. Συνεπὼς ὑπὸ αὐτῆς τῆς ἀπόψεως, τὸ ἀπώτατο νόημα τοῦ ἀνθρώπινου βίου εἶναι ἀρρήκτως συνδεδεμένο μὲ τὴν ἔννοιαν τῆς μοίρας.

Ἐν σχέσει μὲ τὰ ἀνθρώπινα ὄντα, οἱ πλανῆται εἶναι τὰ ὄργανα τῆς Μοίρας. Εἰς τὴν Ἑλληνιστικὴν Ἀστρολογίαν οἱ πλανῆται εἰς τοὺς Τόπους, οἱ πλανῆται εἰς τοὺς Ζῳδιακοὺς ἀστερισμούς καὶ οἱ διάφοροι συνδυασμοί τῶν πλανητῶν μεταξὺ των, σημαίνουν γεγονότα τεκταινόμενα ἐντὸς τῆς κοσμικῆς ψυχῆς, ποὺ ἔχει ὅλας τὰς δυνατότητας τῆς ἐπιγνώσεως, τῆς ὀρέξεως, τῆς ἀντιληπτικότητος, τῆς ἐνθυμίσεως κ.ο.κ., ὅλα ἰκανότηται τῆς κοσμικῆς ψυχῆς. Δὲν εἶναι ἡ κατάλληλη στιγμὴ νὰ θέσω τὸ πολὺ ἐνδιαφέρον ζήτημα τῆς οὐρανίας αἰτιότητος εἰς τὴν Ἑλληνιστικὴν Ἀστρολογίαν. Θὰ ἀρκεσθῶ νὰ ἀναφέρω ὅτι μόνον ἐκεῖνα ποὺ ἡ κοσμικὴ ψυχὴ ἀναμένει εἰς τὰς δικὰς τῆς ἐσωτερικὰς διεργασίας, ἐπιτρέπονται νὰ συμβοῦν τῷ ἀνθρωπίνῳ ἐπιπέδῳ.

Ἀλλὰ οἱ ἀστέρες καὶ οἱ πλανῆται δὲν ὑπόκεινται ὀλιγότερον εἰς τὴν Μοῖραν ἀπὸ ὅτι τὰ ἀνθρώπινα ὄντα. Παραδείγματος χάριν εἶναι ἡ Μοῖρα ποὺ διαιρεῖ τὸν Ζῳδιακὸν κύκλον εἰς δώδεκα μέρη καὶ καταμερίζει ἑκάστῳ τὸν δικὸν του μοναδικὸν ἀστρολογικὸν ῥόλον τῆς κοσμικῆς ψυχῆς, ὁ ὁποῖος καὶ συνιστᾷ τὴν ἀτομικὴν του μοῖρα. Δίχως τὴν λειτουργίαν τῆς Μοίρας, ὁ Ζῳδιακὸς εἶναι ἀπλῶς ἓν κυκλικὸν διάστημα χωρὶς ἀρχὴν καὶ τέλος καὶ χωρὶς κάποιαν ὁποιανδήποτε ἀστρολογικὴν σημασίαν. Καὶ εἶναι ἐπίσης ἡ Μοῖρα ποὺ ἀνασυνδυάζει τοὺς ἀστερισμοὺς τοῦ Ζῳδιακοῦ εἰς ἓν σύστημα, ὥστε νὰ δύνανται νὰ δημιουργήσουν τὰς μεταξὺ των σχέσεις, τριγωνικάς, τετραγωνικὰς κ.ο.κ.

Εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀπορρίψουμε τὴν ἔννοιαν τῆς Μοίρας, ἀναφορικῶς μὲ τὴν Ἑλληνιστικὴν ἀστρολογίαν. Πᾶσαι αἱ Ἑλληνιστικαί ἀστρολογικαί ἔννοιαι καὶ τεχνικαί, ἐν τέλει λαμβάνουν τὴν σημασίαν των καὶ τὰ κίνητρά των ἀπὸ τὴν συνάρθρωσιν τοῦ βασικοῦ κοσμολογικοῦ μοντέλου ὑπὸ τῆς ἐννοίας τῆς Μοίρας. Θὰ δοῦμε πὼς ἔχει ἐξέχουσαν θέσιν εἰς τὴν διαίρεσιν τοῦ ζῳδιακοῦ εἰς δώδεκα Τόπους, διδόντας ἀυτοῖς τὴν συνοχὴν καὶ τὴν ἀκεραιότητά των ὡς σύστημα.

Βεβαῖως, ἡ ἰδέα τῆς ἀπαρασαλεύτου Μοίρας εἰς τὴν σημερινὴν ἀστρολογίαν θεωρεῖται ὡς ξεπερασθεῖσα. Καὶ ἀπὸ τὴν δικὴν της πλευράν, ἴσως νὰ δικαιολογεῖται ἡ ἀπόρριψις τῆς δοξασίας πὼς ὅλα τὰ γεγονότα ποὺ ἐπέρχονται εἰς τὴν ἀνθρώπινην ζωὴν εἶναι προκαθορισμένα. Ὅμως παρόμοια προκαθορισμένη θεώρησις ποτὲ δὲν ὑπῆρξε εἰς τὰ ἀρχαιότερα Ἑλληνιστικὰ κείμενα καὶ θὰ ἦταν ἄδικο νὰ ἀπορρίψῃ κάποιος τὴν Ἑλληνιστικὴν ἀστρολογίαν ἐξαιτίας μιᾶς μεταγενέστερης χονδροειδοῦς "καρικατούρας" τῆς ἀρχικῆς ἐκλεπτυσμένης ἐννοίας τῆς Μοίρας. Συνεπῶς θὰ συνιστοῦσα εἰς τὸν ἀναγνώστην νὰ μὴν βιασθῇ εἰς τὰ συμπεράσματά του, ἕως ὅτου κατανοήσῃ τὶ ἀκριβῶς ἐννοοῦσαν οἱ ἀρχαῖοι ἀστρολόγοι ὅταν ὁμιλοῦσαν περὶ Μοίρας.

Ἀναλογίζομαι τὸ πόσο συχνὰ καὶ κάπως ἄσκεπτα ὁμιλοῦν τὴν σήμερον οἱ ἄνθρωποι περὶ "κάρμα" ἢ περὶ τῶν ἐννόμων συνεπειῶν ποὺ προκαλοῦνται ἐκ τῶν πράξεων ἀνθρώπου τινός, παρελθοντικαὶ ἢ παροντικαὶ, διὰ τὸ μέλλον του. Εἰς τὴν Ἑλληνιστικὴν ἀστρολογίαν, αἱ ἀπευθείας συνέπειαι ποὺ ἐπιφέρουν αἱ πράξεις τινὸς εἰς τὸν βίον του, δὲν εἶναι παρὰ ἡ μοῖρα τοῦ 10ου Τόπου (ἢ καὶ τοῦ 4ου, κάποιας φορὰς) ἂν καὶ πουθενὰ δὲν διαφαίνεται οἱ Ἑλληνιστικοὶ ἀστρολόγοι ἐδῶ ἢ ὁπουδήποτε ἀλλοῦ νὰ διεύρυναν αὐτὴν τὴν ἰδέαν ὥστε νὰ συμπεριλάβῃ παρελθόντας ἢ μέλλοντας βίους, ὡς αἱ διάφοραι θεωρίαι περὶ μετενσαρκώσεως. Δύναται ἡ σύγχρονη ἀστρολογία νὰ ἀναγνωρίσῃ 11 ἐπιπλέον θεμελιακὰς ἐκδηλώσεις-ὑποδείγματα τῆς Μοίρας; Ὄπως θὰ διαπιστώσει ὁ ἀναγνώστης, ἡ Ἑλληνιστικὴ ἀστρολογία δύναται.

Ὁ ἀποδεκτὸς ἑλληνικὸς ὅρος δι' ἐκεῖνον ποὺ οἱ σύγχρονοι ἀστρολόγοι ἀποκαλοῦν "οἶκον" εἶναι Τόπος, ποὺ ἀπλῶς καὶ συγκεκριμένα σημαίνει "χῶρος", ἂν καὶ ἤδη ἀπὸ τὴν κλασσικὴν Ἑλληνικὴν περίοδον, ἡ λέξις ἐφερε καὶ τὴν ἔννοιαν τοῦ "θέματος". Ὁ ὅρος "οἶκος" ἐπίσης εἶναι μέρος τῆς Ἑλληνιστικῆς ἀστρολογικῆς ὀρολογίας, ἀλλὰ χρησιμοποιεῖται μόνον ἀναφορικῶς μὲ τὰ ζῴδια τὰ ὁποῖα εἷς πλανήτης ἄρχει. (Παράδειγμα, ὁ Κριὸς εἶναι ὁ Οἶκος τοῦ Ἄρεως, ὁ Ταῦρος τῆς Ἀφροδίτης, οἱ Δίδυμοι τοῦ Ἑρμοῦ κ.ο.κ.). Πρὸς ἀποφυγὴν συγχίσεως τῶν συγχρόνων ἀστρολόγων, θὰ χρησιμοποιῶ τὸν ὀρὸν "δεσποτεία" ἀντὶ τοῦ "οἴκου". Εἶναι σημαντικὸ νὰ θυμάται κάποιος, ὅτι ἡ ἀρχικὴ ὀρολογία ἐκείνου ποὺ σήμερα καλεῖται "οἶκος" εἶναι Τόπος, ἐπειδὴ οἱ δώδεκα βασικοὶ "χῶροι" τοῦ βίου ἀρχικῶς κατανοήθησαν ὡς ἓνα εἶδος "διαστήματος". Οὐσιαστικῶς τὸ Ἑλληνιστικὸ σύστημα Τόπων, δίδει τὸ ἀκριβὲς νόημα μὲ τὴν ἒκφρασιν "βίου χῶροι", ἂν καὶ ἡ περεταίρω ἀνάπτυξις αὐτοῦ τοῦ θέματος ὑπερβαίνει τὸν σκοπὸν τοῦ παρόντος ἄρθρου.

Οἱ Ἑλληνιστικοὶ ἀστρολόγοι χρησιμοποιοῦσαν ἓναν ἀριθμὸν διαφορετικῶν συστημάτων διὰ τὴν διαίρεσιν τοῦ Ζωδιακοῦ εἰς δώδεκα Τόπους. Ὅμως ἕκαστον ἐξυπηρετοῦσε ἐπίσης συγκεκριμένους σκοπούς. Εἶς ἐξ αὐτῶν ἦταν ἡ διερεύνησις συγκεκριμένων τομέων τοῦ βίου, ὃπως οἱ ἀδελφοί, οἱ γονεῖς, τὸ ἐπάγγελμα κ.λπ. Αὐτὸ ἐπιχειροῦν καὶ οἱ σημερινοὶ ἀστρολόγοι μὲ τὸ πολυσχιδὲς σύστημα τῶν "οἴκων" των. Θὰ ὀνομάσουμε τὴν διαίρεσιν μὲ αὐτὸν τὸν σκοπόν, ὡς θεματικὸ σύστημα Τόπων, διότι ἀφορᾷ θέματα τοῦ βίου ἑνὸς ἀτόμου. Γενικῶς, οἱ Ἑλληνιστικοὶ Ἀστρολόγοι χρησιμοποιοῦσαν μόνον τὸ σύστημα τῶν ὁλοκλήρων ζῳδίων, διὰ θεματικὸν σκοπόν. Εἰς τοῦτον τὸ σύστημα, τὸ δωδεκατημόριον ὅπου εὑρίσκεται ἡ μοῖρα τοῦ Ὡροσκόπου, ὁρίζει τὸν 1ον Τόπον - ἡ ἀρχὴ τοῦ Τόπου αὐτοῦ εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ δωδεκατημορίου τοῦ ἀνατέλλοντος ζῳδίου καὶ τὸ τέλος του, τὸ τέλος τοῦ δωδεκατημορίου του. Οἱ ὑπόλοιποι Τόποι συμπίπτουν μὲ τὰ δωδεκατημόρια τῶν ὑπολοίπων ζῳδίων, κατὰ ζῳδιακήν σειράν.

Ἐπιπλέον οἱ Ἑλληνιστικοὶ συγγραφεῖς χρησιμοποιοῦσαν μία διαίρεσιν εἰς δώδεκα τμήματα ὅταν ἤθελαν νὰ διερευνήσουν τὴν δύναμιν ἑνὸς πλανήτου (διότι εἴχαν παρατηρήσει ὅτι οἱ πλανῆται ἐμφανίζονται ἰσχυρότεροι εἰς κάποιας θέσεις τοῦ Ὡροσκοπίου ἐν σχέσει μὲ ἄλλας). Θὰ ὀνομάσουμε μία τέτοιαν διαίρεσιν δυναμικὴν, πρὸς ἀντιπαραβολήν μὲ τὴν θεματικὴν. Γενικῶς, ἡ προτιμώμενη μέθοδος ἦταν ἀπλῶς ἡ τριχοτόμησις τῶν ἐκλειπτικῶν τόξων, τῶν σχηματιζόμενων μεταξὺ τῶν τεσσάρων κυρίων γωνιῶν (ὡροσκόπος, μεσουράνημα, δῦνον καὶ ὑπόγειον) μὲ τὴν μέθοδον ποὺ ἀργότερα ἀπεκλήθη Πορφύρεια. Παράδειγμα, ἐὰν τὸ διάστημα μεταξὺ τοῦ Ὡροσκόπου (ASC) καὶ τοῦ Ὑπογείου (IC) ἦταν 99 μοῖραι, ἕκαστο τμῆμα τοῦ τεταρτημορίου ἐκείνου ἦταν μήκους 33 μοιρῶν. Οἱ γωνιακοὶ Τόποι ἐθεωροῦντο οἱ ἰσχυρότεροι, οἱ διαδεχόμενοι Τόποι μετρίας ἰσχῦος καὶ οἱ διακυμαινόμενοι Τόποι οἱ ἀσθενέστεροι ὅλων. Μόνον πρὸς τὸ τέλος τῆς Ἑλληνιστικῆς ἐποχῆς ἢρχισε νὰ ἐμφανίζεται ἡ ὁποιαδήποτε σύγχισις σχετικῶς μὲ τοὺς σκοποὺς χρήσεως αὐτῶν τῶν συστημάτων.

Τυγχάνει μία ἐκ τῶν πολλων εἰρωνιῶν τῆς ἱστορίας τῆς ἀστρολογίας, ὅτι ὃ ὅρος "οἶκος" προσηρτήθη εἰς τοὺς θεματικοὺς Τόπους μὲ σκοπὸν νὰ διαχωρίσῃ τὴν μέθοδον διαιρέσεως τῶν ὁλοκλήρων Ζῳδίων ἀπὸ ἄλλας μεθόδους διαιρέσεως, ὡς ἡ δυναμικὴ. Ἐπειδὴ οἱ Τόποι τῶν ὁλοκλήρων Ζῳδίων συνέπιπταν μὲ τὰ ζῴδια, ἦταν ἐπίσης δυνατὸν νὰ ἀναφέρονται εἰς αὐτὰ ὡς "οἶκους" ἢ "δεσποτείας", ἐπειδὴ τὰ ζῴδια ἦσαν αἱ δεσποτεῖαι τῶν πλανητῶν μέσῳ τῆς κυριαρχίας τῶν πλανητῶν εἰς αὐτὰ. Παρατηροῦμε τὴν συμβατικότητα αὐτὴν ἐν ἐνεργείᾳ εἰς τὴν πρώιμον Ἀραβικὴν ἀστρολογίαν. Ἐπιπλέον καθὼς ἡ διάκρισις μεταξὺ θεματικῶν καὶ δυναμικῶν συστημάτων ἢρχισε νὰ χάνεται κατὰ τὴν ὑστέραν Μεσαιωνικὴν παράδοσιν, ὁ ὅρος "οἶκος" κατέληξε νὰ χρησιμοποιεῖται δίχως οὐδεμίαν οὐσιαστικὴν βάσιν, ἀδιακρίτως δι' ὅλα τὰ διάφορα συστήματα τῆς δυναμικῆς διαιρέσεως.

Οἱ Ἑλληνιστικοὶ ἀστρολόγοι, χρησιμοποιοῦσαν τὴν Δωδεκάτοπην διαίρεσιν καὶ δι' ἕναν ἀκόμη σκοπόν: τὴν διάκρισιν μεταξύ "καλῶν" καὶ "κακῶν" Τόπων, ἢ Τόπων ὁπου ἡ ἐπίδρασις ἑνὸς πλανήτου θὰ τείνει νὰ εἶναι περισσότερο εὐεργετικὴ ἢ βλαβερὴ. Οἱ "καλοί" Τόποι εἶναι οἱ 1ος, 4ος, 5ος, 7ος 9ος, 10ος καὶ 11ος, εἰς τὸ σύστημα διαιρέσεως τῶν ὁλοκλήρων ζῳδίων. Οἱ ὑπόλοιποι Τόποι θεωροῦνται "κακοί". Ὁ 3ος προστίθεται ἐνίοτε ἀπὸ κάποιους συγγραφεῖς, εἰς τὴν κατηγορίαν τῶν "καλῶν" Τόπων. Ἡ κατάταξις εἶναι φανερὸ ὅτι ὀφείλεται εἰς τὰς ὄψεις τῶν Τόπων μὲ τὸν Ὡροσκόπον. Οἱ Τόποι ποὺ συνδέονται μὲ τὸν Ὡροσκόπον δι' ἐξαγώνου, τετραγώνου, τριγώνου ἢ ἀντιθέσεως εἶναι "καλοί". Ὅσοι εἶναι ἀσύνδετοι μὲ τὸν Ὡροσκόπον εἶναι "κακοί". Ἐπειδὴ ἡ ἑλληνικὴ ἔννοια τοῦ "καλοῦ" καὶ "κακοῦ" σημαίνει "ἰκανὸ" (ἐπιτυχημένο) καὶ "ἀνίκανο" (ἀποτυχημένο), ποὺ σχετίζεται ἐπίσης μὲ τὸν δυναμικὸν τρόπον σκέψεως, κατὰ τὴν ὑστέραν Ἑλληνιστικὴν περίοδον ἔγιναν δυσδιάκριτα τὰ ὅρια μεταξύ τῶν "καλῶν" καὶ "κακῶν" Τόπων καὶ τῶν δυναμικῶν Τόπων.

Ἡ βασικὴ κληίς ὅλης τῆς δομῆς τοῦ Ἑλληνιστικοῦ συστήματος τῶν Τόπων εὑρίσκεται ἐν μέρει εἰς τὰ ὀνόματα τῶν δώδεκα Τόπων τῆς πρωίμου Ἑλληνιστικῆς περιόδου, ἐν μέρει εἰς τοὺς βαθεῖς συσχετισμούς μεταξὺ τῶν ἐννοιῶν, ποὺ φέρουν ἐκεῖνα τὰ Ἑλληνικὰ ὀνόματα καὶ ἐν μέρει εἰς τοὺς ἀστρολογικοὺς συμβολισμούς ποὺ ἐμπεριέχονται ἐν τοῖς γεωμετρικοῖς καὶ μαθηματικοῖς φαινομένοις τῶν Τόπων.

Παράδειγμα, ὁ 5ος καὶ ὁ 6ος Τόπος (ὁλοκλήρου ζῳδίου) ὀνομάζονται "Ἀγαθὴ Τύχη" καὶ "Δυστυχία" ἀντιστοίχως. Ὁ 11ος καὶ ὁ 12ος ὀνομάζονται "Ἀγαθὸς Δαίμων" καὶ "Κακοδαίμων" ἀντιστοίχως. Μετέφρασα ὡς fortune τὸν ὅρον Τύχη καὶ ὡς spirit τὸν ὅρον Δαίμων. Ἀμφότεραι αἱ δύο λέξεις εἰς τὸ πρωτότυπον σχετίζονται μὲ τὴν μοῖραν ἢ τὴν τύχην καὶ συχνάκις χρησιμοποιοῦνται ἐναλλάξ, ἂν καὶ ὁ ὅρος Δαίμων ἀναφέρεται εἰδικῶς εἰς τὴν συγκεκριμένην προστάτιδα θεότηταν μίας οἰκογενείας ἢ ἑνὸς ἀνθρώπου, ἐνῶ ὁ ὅρος Τύχη ἀναφέρεται εἰδικῶς εἰς τὰς αὐθόρμητας διεργασίας τῆς μοίρας, κάτι ποὺ συνήθως σήμερα ἀποκαλοῦμε chance ἢ τυχαιότητα.

Ἐπὶ τοῦ ἀστρολογικοῦ των περιεχομένου, ἡ Τυχοειδὴς μοῖρα τοῦ 5ου καὶ 6ου Τόπου ἔχει πιὸ ἀπρόσωπον χαρακτήρα, ὄπως ὅταν πηγαίνεις πρὸς τὸ κέντρον τῆς πόλεως ἵνα ἀγοράσῃς κάτι καὶ "τυχαίως" συναντᾷς κάποιον ποὺ σοῦ δίδει τὰ χρήματα ποὺ σοῦ χρωστᾷ (μοῖρα 5ου Τόπου) ἢ παθαίνεις αὐτοκινητιστικὸν δυστύχημα ποὺ σοῦ προκαλεῖ ἰσχυρὸν κλονισμὸν (μοῖρα 6ου Τόπου). Αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς μοίρας συνοδεύει τὰς δικὰς σου σκόπιμας πράξεις ἀλλὰ δὲν σχετίζεται μὲ τὰς ὃποιας προθέσεις σου. Ἀντιθέτως, ἡ Δαιμονοειδὴς μοῖρα ἔχει πιὸ προσωπικὸν χαρακτήρα, ποὺ δύναται νὰ ἐκδηλωθῇ ὡς εὐεργέτης ἢ προστάτης (μοῖρα 11ου Τόπου) ἢ ὡς ἐχθρὸς τὶς ποὺ σὲ καταστρέφει, ὡσὰν κακοδαίμων (μοῖρα 12ου Τόπου). Αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς μοίρας δύναται νὰ εἶναι θεόσταλτο καὶ νὰ ἀφορᾷ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν προσδοκιῶν σου ἢ τὴν ὑλοποίησιν τῶν χειρότερων φόβων σου.

Ὁ συσχετισμὸς μεταξὺ τῶν διαφόρων εἰδῶν τῆς μοίρας, ποὺ ἀφοροῦν τὸν 2ον καὶ 3ον Τόπον καθὼς καὶ τὸν 8ον καὶ 9ον ἀντιστοίχως, δὲν εἶναι εὐδιάκριτος ἀπὸ τὰ ὀνόματα τῶν Τόπων ἀλλὰ ὑπονοεῖται μὲ ἔναν πιὸ αἰνιγματικὸν τρόπον ἀπὸ τὰ θέματα ποὺ ἀποδίδονται εἰς τοὺς Τόπους αὐτοὺς. Ἡ συνήθης Ἑλληνικὴ λέξις διὰ τὸ χρῆμα ἢ τὰ ἀποκτήματα εἶναι "χρήματα", ὁ θάνατος συχνὰ ἀποκαλεῖται "χρεῖος" - τὸ χρέος ποὺ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καλοῦνται νὰ πληρώσουν -, ἡ μαντικὴ ἀπάντησις ἢ ἓν πολιτειακὸν διάταγμα ὀνομάζονται "χρηματισμός" καὶ οἱ φίλοι καλοῦνται "χρήμενοι", ἐκεῖνοι ποὺ χρησιμοποιοῦν ἀλλήλους μεθ' οἰκειότητος.

Ὅλαι αἱ παραπάνω ἑλληνικαὶ λέξεις προέρχονται ἀπὸ τὸ ῥῆμα "χράομαι", τοῦ ὁποίου ἡ ἀρχικὴ σημασία ἦταν "συμβουλεύομαι μαντεῖον ἵνα λάβω ἀπάντησιν ποὺ χρειάζομαι" καὶ ἐπεκτάθη ἀργότερα εἰς το νὰ σημαίνῃ "κάνω χρήσιν τοῦ (ὁτιδήποτε)". Ἦταν δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ ἀναφερόμενο εἰς τὰς διαπροσωπικὰς σχέσεις ὅπου οἱ ἄνθρωποι "ποιοῦν χρῆσιν ἀλλήλων " καὶ μία ὀλίγον διαφορετικὴ μορφὴ τοῦ ῥήματος σημαίνει "χρειάζομαι", "θέλω" ἢ ἀκόμη καὶ "εἶμαι ὑπό-χρεος". Συνεπῶς ὅλοι τούτοι οἱ Τόποι ἀφοροῦν τὸ "χρῆν", μία ἀκόμη ἔμμοιρη Ἑλληνικὴ λέξις ποὺ σημαίνει ἐκεῖνο ποὺ "πρέπει νὰ γίνῃ", τὸ ὑπό-χρεωτικὸ.

Ὁμοῖως, διὰ τὸν 9ον οἶκον, ἡ μοῖρα τινὸς ἀποφασίζεται καὶ θεσπίζεται ἢ δεσμεύεται ἀπὸ ἕναν χρησμὸν ἢ μία ὕπατην ἀρχήν, ἐνῶ ὁ 8ος Τόπος ἀξιώνει πληρωμὴν μὲ θάνατον, τὸ χρέος ποὺ ὅλοι ὀφεῖλουμε νὰ πληρώσουμε. Εἰς τὸν 3ον Τόπον, ὁ ἐνδιαφερόμενος δύναται νὰ ἐπιτελῇ τὸ χρέος του ἔναντι τῆς οἰκογενείας καὶ τῶν φίλων του μέσῳ τῆς φιλοξενίας, ἐνῶ εἰς τὸν 2ον, δύναται νὰ ἀξιώνῃ πληρωμὴν ἢ ἕτερον χρέος ἀπὸ ἄλλους ὑπὸ τὴν μορφὴν ἐνοικίου ἢ εἰσοδήματος. Ὁ 8ος καὶ 9ος Τόπος λοιπὸν ἀφοροῦν τὰ κοσμικὰ χρέη καὶ ὑποχρεώσεις ποὺ δεσμεύουν ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ἐνῶ ὁ 2ος καὶ ὁ 3ος ἀφοροῦν τὰ χρέη καὶ ὑποχρεώσεις ἐν σχέσει μὲ ἄλλους ἀνθρώπους.

Θυμηθεῖτε πὼς ὅρισα τὴν μοῖραν, εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ ἄρθρου ὡς "δεσμευτικὸν καταμερισμόν". Γενικῶς τὸ τεταρτημόριον ἀπὸ τοῦ Ὡροσκόπου ἕως τοῦ Μεσουρανήματος καὶ τὸ τεταρτημόριον ἀπὸ τοῦ Δύνοντος ἕως τοῦ Ὑπογείου, θεωροῦνται παραδοσιακῶς "ἀρσενικὰ" καὶ ἐνεργὰ διὰ τοὺς Ἑλληνιστικοὺς ἀστρολόγους, ποὺ σημαίνει ὅτι ἀφοροῦν περισσότερο τὰ ἐγχειρήματα καὶ τὰς διεργασίας τῆς Μοίρας σὲ συγκεκριμένον "καταμερισμένον" τομέα. Τὸ τεταρτημόριον ἀπὸ τοῦ Μεσουρανήματος ἕως τοῦ Δύνοντος καὶ τὸ τεταρτημόριον ἀπὸ τοῦ Ὑπογείου ἕως τοῦ Ὡροσκόπου, θεωροῦνται "θηλυκὰ" καὶ δεκτικὰ, ἀφορῶντας τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον ἡ Μοῖρα προσαρτεῖ μία προσωπικὴν μοῖραν εἰς τὸν ἀνθρώπον μέσῳ τῶν ὑποχρεώσεων εἰς τὰς ὁποίας ὑπόκειται.

Ἐπιπροσθέτως, ἐπειδὴ ὁ Ὡροσκόπος χαρακτηρίζεται μὲ ὅρους κινήσεως ἀπὸ τὸ ἀόρατον πρὸς τὸ ὁρατὸν ἐνὼ τὸ Δῦνον φέρει τὴν ἀντίθετην κίνησιν, εἶναι λογικὸ νὰ συμπεράνουμε πὼς ὅλο τὸ ὁρατὸ ἄνω ἠμισφαίριον ἀφορᾷ τὰς πλέον ὀρατὰς διεργασίας τῆς Μοίρας, ἐνὼ τὸ ἀόρατο κάτω ἠμισφαίριον τὰς πλέον ἀόρατας διεργασίας, τὰς "ἀνεξιχνίαστας βουλὰς τῆς Μοίρας". Αὐτὸ φαίνεται καὶ ἀπὸ τὰς ἀντιθετικὰς ἑρμηνείας τῶν δύο ὑπολοίπων γωνιῶν. Ἔτσι τὸ Μεσουράνημα ἀφορᾷ τὴν φήμην καὶ τὸ πόσο ἐπιτυχημένος ἐμφανίζεται κάποιος εἰς τὴν ἀντίληψιν τῶν ἄλλων ἀνθρώπων διὰ τῶν πράξεών του.

Ὁ οἰκιακὸς ἰδιωτικὸς βίος ἢ ἀκόμη καὶ ἡ φυλάκισις σχετίζονται μὲ τὸ Ὑπόγειον, κρατώντας τὸν ἄνθρωπον μακριὰ ἀπὸ τὰ βλέμματα τῶν ὑπολοίπων ἀνθρώπων. Ὁ 12ος Τόπος δὲν ἀφορᾷ τοὺς "κρυφοὺς ἐχθρούς" (πρόκειται δι' Ἀραβικὴν καινοτομίαν) ὄπως ἄλλωστε καὶ ὁ 11ος δὲν ἀφορᾷ τοὺς "κρυφοὺς φίλους". Περισσότερο σχετίζεται μὲ ἐχθροὺς ποὺ καταληστεύουν, καταστρέφουν ἢ βλάπτουν τὸ ἄτομον φανερὰ καὶ ἀπροκάλυπτα. Εἶναι ὁ 6ος Τόπος ποὺ ἀφορᾷ τὰ σχέδια καὶ τὰς μυστικὰς πλοκὰς τῶν ἐχθρῶν καθὼς καὶ τοὺς νυκτερινοὺς κλέπτας.

Ὁ 5ος σχετίζεται μὲ τὴν ἀπρόβλεπτον καλὴν τύχην, ὁ 11ος μὲ τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν προσδοκιῶν. Ὁ 9ος μὲ τὴν ἐκδήλωσιν τῶν Θεῶν (π.χ. διὰ λόγους θεραπευτικοὺς) ἢ τὸ ἀξιοθέατον διὰ τὸ ὁποῖον κάποιος ταξιδεύει, ὁ 8ος μὲ τὸ φάσμα τοῦ θανάτου ποὺ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι πρέπει νὰ ἀντικρύσουν. Ἀναφορικῶς μὲ τὸν 2ον καὶ τὸν 3ον Τόπο, ὑποψιάζομαι ὃτι ὑπονοοῦν τὸ παράδοξον ὅτι δὲν εἴμαστε ἀληθῶς ἰκανοποιημένοι μὲ τὸν πλοῦτον ποὺ ἔχουμε, δι' ὅσον χρόνον τὸν ἔχουμε, ἐνῶ εἴμασθε διαρκῶς ἐνήμεροι διὰ τὸ τὶ μᾶς λείπει καὶ τὶ δὲν διαθέτουμε ἄλλο - ἔτσι καὶ ἡ μοῖρα φαίνεται νὰ τὰ ἔχει ὀργανώσει ἔτσι ὥστε νὰ παραβλέπουμε τὰ οἰκογενειακὰ μας μέλη καὶ τοὺς στενοὺς φίλους μας ὅταν ἐκεῖνοι εἶναι κοντά μας, καὶ μόνον ὅταν τοὺς χάνουμε, να τοὺς βλέπουμε καθαρότερα.

Ἃς συνεχίσουμε τὴν ἐξέτασιν τῆς γλώσσης ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ Ἑλληνιστικοὶ ἀστρολόγοι. Αἱ τέσσερις γωνίαι τοῦ συστήματος τῶν ὁλοκλήρων ζῳδίων ἐν τῷ συνόλῳ των καθορίζονται ἀπὸ τὸν ἀρκοῦντως ὑπαινικτικὸν ὅρον Κέντρον, ποὺ γενικῶς σημαίνει κάθε εἴδους σημεῖον, ἀλλὰ εἰδικῶς σημαίνει ἀκίς, κεντρί, βούκεντρον καὶ τὸ σημεῖον περὶ τοῦ ὁποίου περιστρέφεται ὁ βραχίων τῆς πυξίδος (ἀπὸ ἐκεῖ ἐλάβαμε τὴν δικὴν μας λέξιν center). Ἐπὶ τοῦ ἀστρολογικοῦ περιεχομένου, σημαίνει ἄξων περιστροφῆς ἢ σημεῖον τροπῆς. Ἕκαστος τῶν ἀξόνων ἐκείνων ὀφείλει νὰ ἐννοηθῇ ὡς ἓν ἰδιαίτερο εἶδος σημείου τροπῆς ἀναφορικῶς μὲ τὸ ποῖοι πλανῆται ἐν τῷ συστήματι τῶν ὁλοκλήρων ζῳδίων περιβάλλουν τὰ κεντρικὰ αὐτὰ σημεῖα.

Ἐκεῖ ὅπου οἱ Ἑλληνιστικοὶ ἀστρολόγοι ὀνομάζουν τὸν 1ον Τόπον Ἀναφορά, ὄπως καὶ ἐμεῖς ἄλλωστε μὲ τὴν λέξιν Ascendant, συνεχίζουν ὀνομάζοντας τὸν 2ον Τόπον Ἐπαναφορά (post-ascension) ἐπειδὴ οἱ πλανῆται τοῦ 2ου Τόπου ἀνατέλλουν κατόπιν ἐκείνων τοῦ 1ου Τόπου. Ἀναλόγως καὶ ὁ 6ος Τόπος καλεῖται Προδύνον ἐπειδὴ οἱ πλανῆται ποὺ εὑρίσκονται εἰς ἐκεῖνον δύουν πρὶν ἀπὸ ἐκείνους τοῦ 7ου, ποὺ ἀκολούθως ὀνομάζεται Δῦνον, ἀπὸ τὸ Δύσις.

Ἐπίσης οἱ διαδεχόμενοι Τόποι προσδιορίζονται ὅλοι μὲ τὸν ἴδιον ὅρον, Ἐπαναφορά, κάτι ποὺ δύναται νὰ κατανοηθῇ μόνον ἐὰν ἐξηγήσουμε ὅτι εἰς τὰ Ἑλληνικὰ ἡ λέξις ἔχει ἐπίσης καὶ τὴν ἔννοιαν τῆς ἀναδρόμου κινήσεως ἐν σχέσει μὲ κάτι ἄλλον. Ὑπὸ αὐτὴν τὴν ἔννοιαν νοεῖται ἡ ἀντίληψις ὁτι οἱ πλανῆται τῶν διαδεχόμενων Τόπων κινοῦνται ἀπομακρυνόμενοι ἀπὸ τοὺς ἀντίστοιχους ἄξονας περιστροφῆς-κέντρα λόγῳ τῆς δικῆς των φυσικῆς κινήσεως κατὰ μῆκος τῆς Ἐκλειπτικῆς ἀπὸ δύσιν πρὸς ἀνατολήν, ἀλλὰ ἐπαναφέρονται πρὸς ἐκεῖνα τὰ σημεῖα-σταθμούς ἀπὸ τὴν ταχυτέραν ἡμερησίαν περιστροφήν ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας ὅλοι οἱ πλανῆται φαίνονται νὰ ἀνέρχονται ἀπὸ τὴν Ἀνατολήν καὶ νὰ κατέρχονται πρὸς Δυσμάς, ἡμερησίως.

Τοιουτοτρόπως, ὁ 9ος Τόπος ὀνομάζεται Καλὸν Ἀπόκλιμα, ἐπειδὴ οἱ εὐρισκόμενοι εἰς ἐκεὶνον πλανῆται ἀποκλίνουν ἀπὸ τὸ Μεσουράνημα, ὀνομασία προερχομένη ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τὸ ἀντίστοιχον οὐρανομετρικὸν φαινόμενον. Οἱ διακυμαινόμενοι Τόποι προσδιορίζονται ὅλοι μὲ τὸν ἴδιον ὅρον, Ἀπόκλιμα, ἐπειδὴ ἡ λέξις φέρει τὴν ἔννοιαν τῆς ἀποκλίσεως, τῆς ἐκτροπῆς, τῆς ἀναστροφῆς καὶ τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ κάτι. Συνεπῶς οἱ πλανῆται τῶν διακυμαινόμενων Τόπων τείνουν πρὸς τὰς γωνίας-κέντρα-σταθμούς λόγῳ τῆς δικῆς των φυσικῆς κινήσεως κατὰ μῆκος τῆς Ἐκλειπτικῆς ἀπὸ δύσιν πρὸς ἀνατολήν, ἀλλὰ ἀπομακρύνονται ἢ ἐκτρέπονται πρὶν νὰ φθάσουν ἐκεῖ ἐξ αἰτίας τῆς ταχυτέρας ἡμερησίας περιστροφῆς.

Θεωρῶ πὼς αἱ ἀστρονομικαὶ κινήσεις τῶν πλανητῶν εἰς τοὺς Τόπους - δηλαδὴ ὁ ἀξονικὸς χαρακτῆρ τῶν πλανητῶν εἰς τοὺς τέσσερις γωνιακοὺς Τόπους, ἡ ἀνάστροφη κίνησις τῶν πλανητῶν εἰς τοὺς διαδεχόμενους Τόπους καὶ ἡ ἀπομάκρυνσις τῶν πλανητῶν εἰς τοὺς διακυμαινόμενους Τόπους - συμβολίζουν τὴν θεματικὴν φύσιν τῶν Τόπων. Τώρα, ὁ γενικὸς Ἑλληνικὸς ὅρος ποὺ περιγράφει τὴν ἀστρονομικὴν κίνησιν ἑνὸς οὐράνιου σώματος εἶναι "φορά". Προέρχεται ἀπὸ τὸ ῥῆμα "φέρω", μία κοινότατη καὶ σημαντικότατη Ἑλληνικὴ λέξις ποὺ ἔχει περίπου τὸ ἴδιο νόημα καὶ ἔκτασιν ὡς αἱ ἀγγλικαὶ λέξεις bear (ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀντίστοιχην Γερμανικὴν ῥίζαν), fare καὶ carry.

1. Φέρω ἢ μεταφέρω ἕνα βάρος, ὅπως ἡ γυναῖκα τὸ παιδίον.
2. Φέρω ἢ σύρω μαζὶ μου, ὅπως ὁ ἳππος τὴν ἂμαξα.
3. Φέρω, ὑποφέρω, ὑπομένω.
4. Φέρω, προσφέρω, δωρίζω, φέρω ἐμπρός, προωθῶ, προάγω.
5. Πληρώνω ἓνα χρέος, ὅπως ὁ φόρος.
6. Δέχομαι ἐνοίκιον, τοῦ τύπου ποὺ μοῦ ἀποφέρει ἡ ἰδιοκτησία ἢ ἡ ἐσοδειά.
7. Φέρω ὅπως γεννῶ, καρποφορῶ, παράγω.
8. Φέρω μακριὰ, λῃστεύω, λεηλατῶ, στερῶ.
9. Φέρω εἰς πέρας κάτι ἐπιτυχῶς, κερδίζω, κατορθώνω.
10. Ὁδηγῶ, φέρω πρὸς μία κατευθυνσιν, ὅπως μὲ φέρει ὁ δρόμος, ἄγω, ἀγωγός.
11. Ἐφαρμόζω, ἐπιφέρω, κομίζω.
12. Στοχεύω ἢ ἀναφέρομαι σὲ κάτι.
13. Φέρω εἰς τὸ στόμα μου, ὁμιλῶ, φέρω νέα, ἀναφέρω, ἀνακοινώνω.
14. Φέρω ἀποτέλεσμα, προκύπτω, ἐξελίσσομαι, ὅπως ἡ ἀρρώστια ἢ ἡ ὑγεία.

Ἐπιπλέον τὸ "φέρω", εἶναι ἄλλη μία Ἑλληνικὴ λέξις διὰ τὴν μοῖραν καὶ ὑπάρχει ἡ περίφημος Ἑλληνικὴ ῥῆσις "πρέπει νὰ φέρῃς ὅτι οἱ θεοὶ σοῦ φέρουν". Παρατηρῆσετε πὼς ὅλα αὐτὰ τὰ νοήματα τοῦ φέρειν, δύνανται ἀμέσως νὰ μεταφρασθοῦν εἰς πρωταρχικὰ θέματα ποὺ ἀφοροῦν τοὺς Τόπους. Ἡ μητέρα, ποὺ φέρει τὸ βάρος τοῦ παιδίου (4ος Τόπος), ὁ δοῦλος ποὺ φέρει τὸ βάρος ἐκείνου ποὺ ὑπηρετεῖ (6ος Τόπος), ὁ ἄνθρωπος ὁ ἴδιος ὑποφέρει (ἐπίσης 6ος Τόπος), ὁ ἐχθρὸς ποὺ λῃστεύει καὶ μετά-φέρει τὴν λείαν του μακριὰ ἀπὸ τὸ ἄτομον (12ος Τόπος), τὸ εἰσόδημα, ἡ ἑσοδειά, τὸ ἐνοίκιον ποὺ φέρει ἡ ἰδιοκτησία εἰς τὸν ἄνθρωπον (2ος Τόπος) κ.ο.κ. Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ ὀργανωθοῦν οἱ συσχετισμοί αὐτοὶ εἰς τὸ σύστημα.

Ἤδη ἐξετάσαμε πῶς τὸ Ἑλληνιστικὸ σύστημα Τόπων δύναται νὰ ἐρμηνευθῇ μὲ ὅρους Μοίρας. Τώρα θὰ ἐξετάσουμε εἰς ποῖον βαθμὸν ἡ ἀστρονομικὴ εἰκὼν τῶν δώδεκα Τόπων ὡς διάκριτον εἶδος κινήσεως (φορά) συνδέεται μὲ τὸν ἀστρολογικὸν συμβολισμόν ὅλων ἐκείνων τῶν διαφόρων εἰδῶν Μοίρας (φέρειν). Δηλαδὴ νὰ δοῦμε κατὰ πόσο τὸ σύστημα τῶν Τόπων εἶναι συνάρθρωσις τῆς ἐννοίας τῆς Μοίρας, συμφώνως πρὸς τὰς διαφορετικὰς μορφάς Μοίρας. Ἡ προσέγγισις αὐτὴ ἐξηγεῖ καὶ τὴν ἀσυνήθιστην κατηγοριοποίησην τῶν θεμάτων ποὺ ἔχουν ἀνατεθεῖ ἕκαστω Τόπῳ, ὃπως ἐπίσης καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι μερικὰ θέματα ἔχουν ἀνατεθεῖ εἰς περισσότερους τοῦ ἑνὸς Τόπους.

Ἡ στρατηγική μου θὰ εἶναι, πρῶτον, νὰ διατυπώσω μὲ σαφήνεια τὴν ἔννοιαν τῆς Μοίρας διὰ τὰς τέσσαρας γωνίας-κέντρα, ἁρμόζοντας ἕκαστην μετὰ τοῦ ἰδιαιτέρου εἴδους κινήσεως (φορά) συμφώνως πρὸς τὴν ἀστρονομικὴν του ἀπεικόνισιν. Τὸ εἶδος ποὺ ἕκαστον κέντρον ἀποτελεῖ δὲν θὰ ὁρισθεῖ βάσει τῶν ὄψεων πρὸς τὸν Ὡροσκόπον. Δεύτερον θὰ ἀποσαφηνίσω τοὺς δύο Τόπους ἑκατέρωθεν ἕκαστου κέντρου, συμφώνως πρὸς τὴν σχέσιν των μὲ τὸ κέντρον καὶ μὲ τὰς ἀστρονομικὰς περιγραφὰς των νὰ ἀντικατοπτρίζουν τὸ κατάλληλον εἶδος τῆς μοίρας ἕκαστου Τόπου.

 

Σχετικαὶ Σελίδαι ἐν Διαδικτύῳ:

The Project Hindsight