Πρόκειται ἐξ ὁλοκλήρου διὰ γήινον σύστημα, μὲ φυσικὴν, ἐποχιακὴν, κλιματικὴν, ἱατρικὴν, ἡμερολογιακὴν καὶ θρησκευτικὴν ἀξίαν, ποὺ ἐπιπλέον λειτουργεῖ ὡς συνεκτικὸς κρίκος μὲ τὴν σφαῖραν τῶν ἀπλανῶν διὰ τῆς ἀντιστοιχίσεως τῶν ἰδιοτήτων ἑκάστου μηνὸς πρὸς ὁμάδος ἀστέρων, εἰδωλοποιηθείσης κατὰ ὁμοιότητα καὶ εἶδος (κατὰ τὴν πλατωνικὴν θεολογικὴν ἀρχήν περὶ τῶν ια' μερῶν τοῦ οὐρανοῦ).

Ἡ ἀντιστοίχισις τῶν ιβ' μηνῶν εἰς ια' μέρη ἐπιτυγχάνεται καθὼς ἓν ἐκ τῶν ια' μερῶν εἶναι διπλοῦν καὶ ἀντιστοιχεῖται εἰς δύο μήνας. Οὕτως συνδέονται οἱ γήινοι κύκλοι τοῖς οὐρανίοις, εἰς σύστημα σταθερὸν καὶ ἀπαρασάλευτον μὲν (κυκλικὴ σταθερότης ἐποχῶν), κινούμενον καὶ ἀπειροδινούμενον δὲ (μετάπτωσις τῶν ἰσημεριῶν).

Ὁ μήν ὑπολογίζεται ἡλιακῶς ὅταν ὁ Ἡλιος διανύει τόξον 30° ἐπί τῆς Ἐκλειπτικῆς, μὲ σημεῖα ἀναφορᾶς τὰ ἡλιοστάσια καὶ ἰσημερίας. Πρὸς εὐκολίαν δὲ σημειοδοτεῖται συνήθως ἀπὸ τὸ ζῳδιακὸν ἄστρον που ἀνατέλλει ὁμοῦ μετὰ τοῦ ἡλίου τὸ μεγαλύτερον μέρος τοῦ μηνός. Ἐπειδή κατὰ τὴν περίοδον ὅπου ἡ ἀστρολογία ἀνεπτυσσόταν ῥαγδαίως (περίπου ἀπὸ ἐποχῆς Ἱππάρχου ἕως Πτολεμαίου) τὰ ζῳδιακὰ δωδεκατημόρια σχεδόν συνέπιπταν με τοὺς τότε ἡμερολογιακοὺς μήνας, οὕτως ἐχρησίμευαν καὶ διὰ τὸν ἐναλλακτικὸν προσδιορισμόν ἑκάστου μηνὸς μὲ ἀποτέλεσμα αἱ ἀστρικαὶ καὶ γήιναι ἰδιότηται νὰ μιχθοῦν. Ἐξ αἰτίας τῆς συνηθείας αὐτῆς, ἀπωλέσθη σταδιακῶς ἡ γνώσις τοῦ ἀρχικοῦ συνδυασμοῦ καὶ  διὰ τοῦτο σήμερα πολλοὶ νομίζουν τὰς ἐποχιακᾶς ἰδιότητας τῶν μηνῶν διὰ ἰδιότητας τῶν ζῳδιακῶν ἄστρων.

Ο ΕΝΙΑΥΣΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ (μὲ πράσινον σημειώνονται τὰ ζεύγη τῶν ζῳδιακῶν συζυγιῶν)

Ὡς φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ σχέδιαγραμμα, εἶναι ἰδιότηται τῶν ἐποχῶν. Οἱ Ἐαρινοὶ μῆνες χαρακτηρίζονται Ὑγροί, οἱ Θερινοὶ Θερμοί, οἱ Μετοπωρινοὶ Ξηροὶ καὶ οἱ Χειμερινοὶ Ψυχροί. Συνεπῶς ἐὰν εἰς τὰ παλαιὰ ἀστρολογικὰ συγγράματα ζῳδιακὸν δωδεκατημόριον τινὰ χαρακτηρίζεται λ.χ. "ψυχρόν", πρόκειται διὰ δωδεκατημόριον ποὺ σημειοδοτεῖ καὶ ἀλληλοεπικαλύπτεται μὲ χειμερινὸν μήνα (ὑπολογίζονται ἀπὸ τὴν χειμερινὴν τροπήν καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν 1.1). Αἱ ποιότηται αὐταὶ συνδυάζονται μετὰ τῶν πλανητικῶν δυνάμεων (π.χ. Κρόνος ψυκτικὸς, Αφροδίτη εὔκρατη/ὑγραντικὴ), ἐνισχύοντας, ἐξασθενώντας ἢ διαφοροποιώντας τὴν ἐπιρροήν των ἐν ὡροσκοπίῳ.

Τροπῶν Ποιότηται: "Ὑποτακτικόν" καὶ "Προστάσσον", "Ἡμερινόν" καὶ "Νυκτερινόν"

Συχνὰ εἰς τὰ παλαιὰ συγγράματα (ὅπως τοῦ Ἡφαιστίωνος καὶ τοῦ Πτολεμαίου) θὰ δοῦμε κάποια ζῴδια νὰ χαρακτηρίζονται "ὑποτακτικά" ἐνῶ κάποια ἄλλα "προστάσσοντα". Πρόκειται ἐπίσης δι' ἐποχιακὰς ποιότητας. Οἱ μῆνες ἀπὸ τῆς ἐαρινῆς ἕως τῆς μετοπωρινῆς ἰσημερίας καλοῦνται προστάσσοντες ἐνῶ οἱ μῆνες ἀπὸ τῆς μετοπωρινῆς ἰσημερίας ἕως τῆς ἐαρινῆς καλοῦνται ὑποτακτικοί. Συνεπῶς τὰ ἀντίστοιχά των δωδεκατημόρια, ποὺ σημειοδοτοῦν τοὺς μήνας ἀυτοὺς, ἀποκαλοῦνται ἰδίως.

Οἱ μῆνες ἀπὸ τοῦ χειμερινοῦ ἠλιοστασίου ἕως τοῦ θερινοῦ καλοῦνται νυκτερινοί, ἐνῶ οἱ μήνες ἀπὸ τοῦ θερινοῦ ἕως τοῦ χειμερινοῦ ἠλιοστασίου, καλοῦνται ἡμερινοί. Ὁμοῖως τὰ ἀντίστοιχά των ζῴδια.

Περὶ τῶν ποιοτήτων τῶν καλουμένων ζῳδιακῶν: "τροπικὴ", "στερεὴ" καὶ "δίσωμος"

Συχνὰ ἀναφέρεται σήμερα ὅτι ὁ Κριὸς εἶναι "παρορμητικὸς", ὁ Ταῦρος "σταθερὸς", οἱ Δίδυμοι "μεταβλητοὶ" κ.ο.κ. Πόθεν ἔρχονται αἱ ποιότηται αὐταὶ; Ἔχουν σήμερον λογικὴν βάσιν ἄρα καὶ πρακτικὴν ἐφαρμογὴν;

Ὄχι κατ' αὐτὸν τὸν τρόπον διότι αἱ ποιότηται αὐταὶ καὶ ἐσφαλμένως ἑρμηνεύονται καὶ εἰς τὰ ἐσφαλμένα ζῴδια ἀποδίδονται. Ἐν Τετραβίβλῳ, ὁ Πτολεμαῖος ἐπεξηγεῖ ὅτι πρόκειται δι' ἐποχιακὰς ἰδιότητας τῶν μηνῶν. Αἱ τρεῖς τοῦται ἰδιότηται καλοῦνται "τροπικὴ", "στερεὴ" καὶ "δίσωμη". Ὁ μὴν ποὺ ἀρχίζει ἀπὸ ἡλιακῆς τροπῆς (ἡλιακαὶ τροπαὶ καλοῦνται αἱ ἰσημερίαι καὶ τὰ ἠλιοστάσια), ὀνομάζεται τροπικὸς διότι διαρκείᾳ τοῦ μηνός ἐκείνου ΤΡΕΠΕΤΑΙ ἡ ἐποχή, δηλαδή μεταβάλλεται ἀπὸ χειμῶνα εἰς ἔαρ, ἀπὸ ἔαρ εἰς θέρος κ.λπ.

Ὁ ἑπόμενος μὴν καλεῖται στερεὸς, διότι τὸν μήνα ἐκεῖνον τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς μιᾶς ἐποχῆς (τοῦ κλίματος) εὑρίσκονται τῇ σταθεροτέρᾳ ἐκφράσει των.  Ἀκολουθεῖ ὁ μὴν ὁ καλούμενος δίσωμος, διότι κατὰ τὴν ἀρχὴν του ἔχει τὰ καιρικὰ χαρακτηριστικὰ τῆς προηγουμένης ἐποχῆς ἐνῶ πρὸς τὰ τέλη του τὰ καιρικὰ χαρακτηριστικὰ τῆς ἑπομένης. Αἱ ἰδιότηται τοῦται χρησιμοποιοῦνται συνήθως διὰ τὸν προσδιορισμὸν τῆς δυνάμεως ἐνός πλανητικού συσχετισμοῦ ἢ μιᾶς ἡλιακῆς ἢ σεληνιακῆς ἐκλείψεως (ἡ ὁποία θεωρεῖται πάντοτε ἰσχυροτέρα ἐὰν συμβῇ εἰς μήνα τροπικὸν).

Κατὰ τὴν ἐποχή τοῦ Ἱππάρχου, οἱ τροπικοί μῆνες ἤδη σημειοδοτοῦντο ἀπὸ τὰ δωδεκατημόρια τοῦ Κριοῦ, τοῦ Καρκίνου, τοῦ Ζυγοῦ καὶ τοῦ Αἰγοκέρωτος. Σήμερα σημειοδοτοῦνται ἀπὸ τὰ δωδεκατημόρια τῶν Διδύμων, τῆς Παρθένου, τοῦ Τοξότου καὶ τῶν Ἰχθύων.

Ζῳδιακαὶ Συζυγίαι

Εἰς τὸ σχεδιάγραμμα τοῦ Ἐνιαυσίου Κύκλου σημειώνονται μεθ' ἀνοιχτοῦ πρασίνου χρώματος. Περὶ αὐτῶν δεῖτε τὸ ἄρθρον ζῳδιακαὶ συζυγίαι.