Τὸ ἱερὸν ὀστοῦν (λατ. os sacrum) εἶναι ἡ κατάληξις τῆς σπονδυλικῆς στήλης, τῆς ὀνομασθείσης "ἱερὰ σύριγξ". Ἡ σπονδυλικὴ στήλη περιέχει τὸν μυελόν, τὴν λεπτοφυὴν ὕλην τῆς Ψυχῆς καὶ οὐσίαν ζωῆς, τὸ δὲ ἱερὸν ὀστοῦν εἶναι ἡ βάσις καὶ ἐκ τῶν κυριοτέρων κέντρων συμπυκνώσεως αὐτῆς.

Εἰς τὴν Ἰνδικὴν θρησκείαν ἀναλογεῖ πρὸς τὸ 1ον Τσάκρα, τοῦ ἱεροῦ ὀστοῦ. Λέγεται Μουλαντχάρα ποὺ σημαίνει "ἡ ῥίζα-βάσις", ὄνομα σύμβολον τῆς ἀγκύρας τῆς ζωῆς καὶ τῆς ζωτικῆς ἐνεργείας.

Κέντρον τῆς Βάσεως τῆς ζωτικῆς ἐνεργείας, συμβολίζεται μὲ ἐρυθρὸν χρῶμα, Λίθοι ἁρμονικοὶ εἶναι ὁ αἱματίτης, ὁ καπνίας κρύσταλλος, ὁ μέλας γρανάτης, ὁ καστανὸς ἴασπις, ὁ ὀψιδιανός καὶ ὁ μέλας ὄνυξ.

Τὸ ἀθάνατο μέρος τῆς ψυχῆς, συγκεντρώνεται εἰς τὴν περιοχήν τῆς κεφαλῆς καὶ ἰδίως εἰς τὸν μυελόν, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴν κεφαλήν καὶ τὸν αὐχένα ἐκτείνεται συμπαγῆς κατὰ μήκος τῆς σπονδυλικῆς στήλης, τῆς ἱερὰς σύριγγος. Ἡ ὓπαρξις τοῦ μυελοῦ ποὺ ὁ Πλάτων ἀποκαλεῖ καὶ "σπέρμα" εἶναι πολὺ σημαντικὴ διότι εἰς μυελόν στερεώνονται οἱ δεσμοί τῆς ζωῆς καὶ ῥιζώνει τὸ θνητὸ γένος.

Ὁ ἲδιος ὁ μυελός ἐδημιουργήθη ἀπὸ ἂλλα στοιχεία. Ἐκ τοῦ συνόλου τῶν πρωταρχικῶν τριγώνων, οἱ θεοί ἀπομόνωσαν ὃσα ἢταν τέλεια καὶ λεῖα ἂρα κατάλληλα, λόγῳ τῆς ἀκριβείας των, διὰ τὴν παραγωγήν τοῦ πυρὸς, τοῦ ὓδατος, τοῦ ἀέρος καὶ τῆς γῆς, καὶ τὰ ἐμειξαν εἰς τὰς ὀρθὰς ἀναλογίας δημιουργώντας πανσπερμίαν δι' ὃλον τὸ θνητὸν γένος. Σὲ αὐτὸ τὸ ὑπόστρωμα ἐδράζουν τὰ εἶδη τῶν ψυχῶν, οὓτως ὁ μυελός ἒγινε τὸ ἀγκυροβόλιον ὃλων τῶν δεσμῶν τῆς ψυχῆς καὶ γύρω του οἰκοδομεῖται τὸ σῶμα, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν κατασκευήν τοῦ ὀστεΐνου περιβλήματος τοῦ μυελοῦ.

Τὰ ὀστᾶ θεωρούνται ὃτι προέρχονται ὰπὸ τὸ κοσκίνισμα καθαρῆς καὶ λείας γῆς ποτισμένης μὲ μυελόν καὶ ζυμωμένης. Κατόπιν ἡ ζύμη εἰσήχθη πυρὸς καὶ ἐμβυθίσθη ὓδατος καὶ κατόπιν πολλῶν τέτοιων διαδοχικῶν ἐμβαπτίσεων κατέστη ἀδιάλυτη πυρὸς τὲ καὶ ὓδατος. Δι' αὐτοῦ τοῦ πέτρινου περιβλήματος εἶναι ποὺ προφυλάσσεται τελείως ὁ μυελός. Ὃσα ὀστά ἦσαν ἰδιαιτέρως ἐμψυχα ἐκαλύφθησαν μεθ' ὁλίγων σαρκῶν ἐνῶ τὰ πλέον ἀψυχα καλύπτονται ὑπὸ πολλῶν καὶ πυκνῶν. Ἐκεῖ λοιπόν ὃπου ἐδράζει ἡ φρόνησις καὶ ἡ ὀξεῖα αἲσθησις τὸ δέρμα εἶναι λεπτὸ ἐπιτρέποντας τὴν ἀντίληψιν ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὸ ἒργον τῆς διανοίας.

Κατὰ μήκος τῆς ῥάχεως ἐκτείνονται οἱ σφόνδυλοι, κυλινδρικοὶ στροφεῖς ποὺ ἂρχίζουν ἀπὸ τὴν περιοχήν γύρω ἀπὸ τὸν διαυχένιον καὶ τὸν νωτιαῖον μυελόν ἓως τὴν βάσιν τῆς λεκάνης, με ἀρμούς ἀνάμεσά των ὣστε νὰ διευκολύνεται ἡ κίνησις καὶ ἡ κάμψις. Ἡ ἱερὰ σύριγξ καταλήγει εἰς ἓνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα μέρη τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, τὸ ἱερὸν ὀστοῦν. Ἐκεῖ εὐρίσκεται τὸ ἀγκυροβόλιον τῆς ψυχῆς ποὺ τὴν συνδέει μὲ τὸ στοιχεῖον τῆς γῆς, ἓνα σημεῖον συγκεντρώσεως τῆς ζωτικῆς δυνάμεως τῆς ψυχῆς.

Σημαντικὴ ἐδῶ εἶναι ἡ ἂποψις τοῦ Πλάτωνος ὃτι ὁ ἀνθρώπινος ὀργανισμός, μὲ τὰ ὂργανα καὶ τοὺς ἱστούς του συνδέονται ὂχι μὲ τὴν φυσικὴν δομή καὶ ἀποτελεσματικότητα ἀλλὰ μὲ τὴν ψυχήν, μὲ τὴν νόησιν καὶ τὴν εὐγενὴν φιλοσοφικὴν εἱμαρμένην τοῦ ἀνθρώπου κατά τὴν πορείαν του πρὸς τὴν γνώσιν τοῦ ἀγαθοῦ.

Τελευταῖα ἐνημέρωσις : 12-01-2008 04:37

Μέση ἀξιολόγησις χρηστῶν

   (0 ψῆφος)