| Ἀπὸ : Πέρσεια Ἑκάτη,
|
Θεάσεις : 536  |
Ἡ φρὴν
(λατ. cor), ἡ θωρακικὴ
χώρα ἄνωθεν τοῦ
διαφράγματος
καὶ ὑπὸ τοῦ λαιμοῦ
φιλοξενεῖ τὸ
ἀνώτερον ἐκ τῶν
θνητῶν μερῶν
τῆς Ψυχῆς ὃν
καλεῖται "θυμοειδὲς".
Ἐδῶ εὑρίσκεται
ἡ ἕδρα τῶν συγκινήσεων
ποὺ χαρακτηρίζονται
ἀπὸ ἔντασιν καὶ
πάθος, ὄπως ἡ
ἀνδρεία, ὁ θυμός,
ὁ Ἔρως. Συσχετίζεται
δὲ μὲ τὸ "πνεῦμα",
τὴν θείαν πνοὴν
καὶ τὴν ἔμπνευσιν
τῶν εὐγενῶν ἰδεῶν.
Εἰς τὴν
Ἰνδικὴν θρησκείαν
ἀναλογεῖ πρὸς
τὸ 4ον Τσάκρα,
τῆς καρδίας. Λέγεται
Ἀναχάτα ποὺ σημαίνει
"ἐκεῖνο ποὺ δὲν
χτυπιέται" ἀναφορικῶς
μὲ τὴν ἐκπεμπτικὴν
λειτουργεία του:
νὰ αἰσθάνεται,
νὰ ἐμπνέει, νὰ
ἐκφράζει τὴν
συγκίνησιν. Συνδέεται
μὲ τὴν prana, τὴν ζωτικὴν
πνοὴν καὶ τὴν
λειτουργίαν τῆς
ἀναπνοῆς.
Κέντρον
τοῦ Συναισθήματος,
συμβολίζεται
μὲ πράσινον χρῶμα.
Λίθοι ἁρμονικοὶ
εἶναι ὁ σμάραγδος,
τὸ ῥουμπίνι, ὁ
μαλαχίτης, ὁ νεφρίτης
(ζαντ), ὁ ἀβεντουρίνης,
ὁ ὀφίτης, τὸ περίδοτον,
τὸ ἐσπεριδόχρωμον
ὀπάλιον καὶ ὁ
ῥοδόχρωμος χαλαζίας.
Τὸ θνητὸ μέρος τῆς ψυχῆς περιλαμβάνει τὰ δεινὰ καὶ ἀναγκαῖα πάθη: τὴν
ηδονήν, τὰς λύπας, τὸ θάρρος καὶ τὸν φόβον (τοὺς ἂφρονας σύμβουλους),
τὸν θυμόν ποὺ δύσκολα καταλαγιάζει καὶ τὴν ἐλπίδα. Εἶναι συνδεδεμένο μὲ
τὴν ἂλογην αἲσθησιν καὶ μὲ τὸν ἒρωτα, τὸν "ἐπειχειρητὴν τῶν πάντων". Ἡ
θνητὴ ψυχή θεωρεῖται πὼς διαθέτει μία καλύτερην καὶ μία χειρότερην
πλευράν, οὓτως ἡ θωρακικὴ κοιλότης ἐπίσης χωρίζεται είς δύο μέρη
ἒχοντας ἐν μέσῳ τὸ διάφραγμα.
Ἐκεῖνο τὸ μέρος τῆς ψυχῆς ποὺ χαρακτηρίζεται ἀπὸ
ἀνδρεία καὶ πάθος, ἐπειδὴ ἒχει τάσιν ἐπιβολῆς εὐρίσκεται πλησιέστερα
τῆς κεφαλῆς μεταξὺ τοῦ διαφράγματος καὶ τοῦ λαιμοῦ, ώστε νὰ ἀκούῃ τὸν
ὀρθὸν λόγον καὶ νὰ συμπράττει εἰς τὴν χαλιναγώγησιν τῶν ἐπιθυμιῶν. Ἡ δὲ
καρδία, ὁ κόμβος τῶν φλεβῶν καὶ τοῦ αἳματος ποὺ διατρέχει ὀρμητικῶς ὃλα
τὰ μέλη, εὐρισκεται εἰς τὴν θέσιν τῆς σκοπιᾶς, δηλαδὴ τοῦ φρουροῦ.
Ὃταν μαίνεται ὁ θυμός καὶ καθῶς ὁ λόγος ἀναγγέλει
τὴν τέλεσιν μίας ἀδίκου πράξεως, εἲτε ἀπὸ ἐξωτερικούς παράγοντας εἲτε
ἀπὸ τὰς ἐσωτερικὰς ἐπιθυμίας, ἡ καρδία διαμέσου ὃλων τῶν στενωπῶν
μεταφέρει ταχυτάτως τὰς διαταγὰς καὶ τὰς ἀπειλὰς σὲ κάθε μέρος τοῦ
σώματος ποὺ δύναται νὰ ἀντιληφθῇ αὐτὰς ὣστε νὰ συμμορφωθῇ μετὰ τῶν
ἐπιταγῶν τοῦ ἀνωτέρου μέρους τῆς ψυχῆς.
Ἡ καρδία πρὸ τοῦ ἐπερχομένου κινδύνου καὶ τῆς
ἐγέρσεως τοῦ θυμοῦ ἀναταράσσεται καὶ ὃλη αὐτὴ ἡ διέγερσις τῶν παθῶν
ἐκδηλώνεται μὲ τὴν μορφήν τοῦ πυρὸς. Οὓτως πλησίον τῆς καρδίας
εὐρίσκονται οἱ πνεύμονες διὰ νὰ τὴν βοηθοῦν, ἀπορροφώντας τὸν ἀέρα καὶ
τὰ ὑγρά, ψύχοντας τὴν καρδίαν καὶ παρέχοντας δρόσον καὶ χαλάρωσιν
κατά τὴν ὑπερθέρμανσιν. Διὰ τοῦτον καὶ οἱ πνεύμονες εἶναι περιβάλλουν
τὴν καρδίαν σᾶν μαλακὸ καὶ προστατευτικὸ πλέγμα ἒτσι ὣστε ὃταν τὸ
πάθος δυναμώνει ἐντὸς της, νὰ ἐπικοινωνεῖ μὲ τὸ μαλακὸν της περίβλημα,
νὰ δροσίζεται καὶ μειώνοντας τοὺς πόνους της νὰ μπορεῖ μαζί μὲ τὸν
θυμόν νὰ ὑπηρετεῖ εὐκολοτέρως τὸν λόγον.
Τὰ
δύο μέρη τῆς θνητῆς ψυχῆς συνδέονται ἀντιστοίχως μὲ τὸν θυμόν
καὶ τὰς ἐπιθυμίας εὐρισκόμενα τὸ πρῶτον εἰς τὸ στῆθος καὶ τὸ δεύτερον εἰς τὴν κοιλίαν. Ὁ θυμός
καθορίζει τὴν ἀνθρώπινη ἀνδρείαν καὶ τὴν θέλησιν διὰ ἐπικράτησιν,
συνδέεται μετὰ τῆς λειτουργείας τοῦ αἳματος ἐν τῷ ὀργανισμῷ καὶ
διατηρεῖ μεγαλυτέρα συγγένεια πρὸς τὴν φρόνησιν.
Τελευταῖα ἐνημέρωσις : 12-01-2008 04:37
|
(0 ψῆφος)
