Πανσέληνος Ἑορτὴ πρὸς τιμὴν τῆς Ἀρτέμιδος Βραυρωνίας μὲ ἀρκτεία καὶ ἱερὸν κυνηγέσιον.

Εἰς τὸ ἱερὸν τῆς Βραυρώνος, ἐν ἀνατολικῇ Ἀττικῇ, ἐορτάζοντο ἐτησίως τὰ μικρὰ καὶ ἀνὰ τετραετία τὰ μεγάλα Βραυρώνεια, πρὸς τιμὴν τῆς Ἀρτέμιδος. Τὸ ἱερὸν ἱδρύθη ἐκ τῆς ἱερείας Ἰφιγενείας, ὅταν ἔφυγε ἀπὸ τὴν Ταυρίδα συνοδευόμενη ἀπὸ τὸν ἀδελφὸν της Ὀρέστην καὶ τὸν Πυλάδην, τοὺς ὁποίους εἶχε στείλει ἐκεῖ τὸ Μαντεῖον τῶν Δελφῶν ἵνα φέρουν ἐν Ἑλλάδι τὸ ἄγαλμα τῆς Ἀρτέμιδος. Ἡ Ἰφιγένεια ἔμεινε εἰς Βραυρώνα ὠς ἱέρεια τῆς Θεᾶς, ἕως τὸν θάνατον της καὶ ἐτάφη πλησίον τοῦ ἱεροῦ. Ὁ Παυσανίας ἀναφέρει πὼς ὑπῆρχε κατὰ τὴν ἐποχὴν του, ἓν ἀρχαῖον ξόανον τῆς Ἀρτέμιδος εἰς τὸν ναὸν τῆς Βραυρώνας. Ἐντὸς τοῦ βράχου, πλησίον τοῦ ναοῦ ἔχουν βρεθεῖ κτερίσματα ταφικοῦ μνημείου (Ἡρῷον τῆς Ἰφιγενείας).

Ὀρέστης καὶ Πυλάδης φέροντες τὸ ἄγαλμα τῆς Ἀρτέμιδος, τοῦ A. J. Acton

Ἡ λατρεία τῆς Βραυρωνίας Ἀρτέμιδος ἦταν ἐκ τῶν ἐπισήμων ἑορτῶν τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν καὶ πρὸς τὰ τέλη τοῦ 3ου αἱ. μ.Ὀ. ἱδρύθη ἰδιαίτερον τέμενος τῆς Βραυρωνίας Ἀρτέμιδος ἐντὸς τῆς Ἀκροπόλεως. Τὰ μεγάλα Βραυρώνεια ἐορταζόταν μετά μεγάλης λαμπρότητος καὶ τὴν διοργάνωσιν εἶχε ἡ ἴδια ἀθηναϊκὴ ἐπιτροπὴ τῶν δέκα Ἱεροποιῶν ποὺ ἦσαν ὑπεύθυνοι καὶ διὰ τὰ Παναθήναια. Οἱ ἐορτασμοί περιελάμβαναν μουσικοὺς καὶ ἀθλητικοὺς ἀγῶνας καὶ Πομπὴν ἀπὸ τὸ ἱερὸν τῆς Ἀκροπόλεως ἕως τὸ ἱερὸν τῆς Βραυρῶνος, ὅπου οἱ Ἱεροποιοὶ τελοῦσαν θυσίαν ταύρου (πιθανῶς σχετιζόμενη μὲ τὸ ἐπίθετον τῆς Θεᾶς ὠς Ταυροπόλου ἢ καὶ μὲ τὴν ἔλευσιν τῆς Ἰφιγένειας ἀπὸ τὴν Ταυρίδα). Ἐκεῖ ἐλάμβανε χώρα καὶ τὸ "ἱερὸν κυνηγέσιον", θεατρικὸν δρώμενον μὲ θέμα μίαν μυθικὴν θήραν τῆς Ἀρτέμιδος.

Ἀνάγλυφον ἀπὸ τὴν Βραυρώνα, μὲ ἀναπαράστασιν θυσίας ταύρου ἐνώπιον τῆς Ἀρτέμιδος δαδούχου

Τὸ πλέον ἀξιοσημείωτον στοιχεῖον τοῦ τελετουργικοῦ ἦταν ἡ Ἀρκτεία. Ἐθεωρεῖτο τελετὴ ἐξιλασμοῦ τῆς Θεᾶς καὶ εἰς αὐτὴν μετείχαν παιδίσκαι, μεταξὺ πέντε καὶ δέκα ἐτῶν, ἐπιλεγμέναι ἐκ τῶν ἀριστοκρατικῶν οἰκογενειῶν τῆς Ἀθήνας. Ὁ μῦθος περὶ τοῦ ἐθίμου ὁμοιάζει μὲ ἐκεῖνον τῶν Μουνυχίων. Μία θηλυκὴ ἄρκτος ἐσύχναζε ἐν τῷ δήμῳ Φλαυιδῶν καὶ ἐξημερωθεῖσα ἐσυντρόφευε τοῖς ἀνθρώποις. Μία παιδίσκα καθῶς ἔπαιζε μαζὶ της ἐφέρθη μὲ θράσος καὶ ἐκνεύρισε τόσο πολὺ τὴν ἄρκτον ποὺ ἔγδαρε τὴν μικρήν. Τότε οἱ ἀδελφοὶ της ἐφόνευσαν τὴν ἄρκτον, προκαλώντας τὴν ὀργὴν τῆς Θεᾶς ποὺ ἔστειλε λοιμόν. Οἱ Ἀθηναῖοι ἀπευθυνόμενοι εἰς τὸ Μαντεῖον τῶν Δελφῶν ἔλαβον χρησμὸν πὼς θὰ θεραπευθοῦν ἐάν, ὡς ποινὴ διὰ τὴν νεκρὴν ἄρκτον, ἀναγκάσουν τὰς νεαρὰς παρθένας νὰ ὑποδυθοῦν τὴν ἄρκτον (ἀρκτεύειν). Κὶ ἐψήφισαν οἱ Ἀθηναῖοι νὰ μὴν συνάπτῃ γάμον μία παρθένος, ἐὰν δὲν ἔχει ἀρκτεύσει τῇ Θεᾷ.

Οἱ Ἄρκτοι ἦσαν ἐνδεδυμέναι μὲ μακριὰ ἒσθητα χρώματος κρόκου καὶ κρατοῦσαν δᾴδας ἢ ἐφόρουν στέφανους. Τελοῦσαν ἓναν εἰδικὸν χορὸν κατὰ τὸν ὁποῖον ἄφηναν νὰ γλιστρήσῃ ἡ ἒσθητα, μένοντας γυμναί. Ἡ τελετουργία πιστεύεται πὼς σχετιζόταν μὲ τὴν εὐγονίαν τῶν γυναικῶν καὶ τὴν εὐκαρπίαν τῆς γῆς. Οἱ Ἄρκτοι διέμεναν εἰς τὸ ἱερὸν καθ' ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς Ἀρκτείας.

Ὀρφικοὶ Ὕμνοι

• Ἀρτέμιδος
• Προθυραίας
• Λητοῦς

Τελευταῖα ἐνημέρωσις : 28-11-2007 17:20

Μέση ἀξιολόγησις χρηστῶν

   (0 ψῆφος)