Ὁ Θεὸς τοῦ ἐνάστρου οὐρανοῦ, ἀντιπροσωπεύει τοὺς ἀστέρας ἐν τῷ συνόλῳ των καὶ τὴν ἀρχὴν γενέσεως τῶν Θεῶν εἰς τὸ αἰσθητὸν πεδίον. Ἐφορεύει τὴν γένεσιν καὶ κίνησιν τοῦ θεϊκοῦ στοιχείου πολυεπιπέδως καὶ πολυδιαστατικῶς.

Εἶναι πηγὴ ἀενάων Ἰδεῶν, κινήσεως καὶ διαμοιρασμοῦ αὐτῶν εἰς τὰ ἐπίπεδα τοῦ Κόσμου. Ἐπὶ τοῦ ἀνθρωπίνου πεδίου συσχετίζεται μὲ τὴν πρόοδον, τὴν ἐμπνευσμένην ἔρευνα, τὰς θετικὰς ἐπιστήμας καὶ τοῦ στοιχείου τῆς ἐλευθερίας εἰς τὰς κοινωνικὰς καὶ πολιτικὰς σχέσεις τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἐπίδρασίς του δὲν εἶναι κυρίαρχη ἀλλὰ  συνδυάζεται μετὰ τῶν ἄλλων πλανητῶν, συν-κυβερνώντας μέρος τῶν νέων τομέων ποὺ προέκυψαν διὰ τῆς προόδου τῶν ἰδεῶν ἐν ἀνθρωπίναις κοινωνίαις. Ἐφορεύει τῆς ἡλεκτρομαγνητικῆς ἐνέργειας σὺν Ἡλίῳ καὶ τῶν μηχανικῶν ἐφευρέσεων σὺν Ἑρμῇ, ἰδίως ὅμως ἐπὶ τῆς ἀενάου ἐξελίξεως τῶν μορφῶν (μορφογενετικὴ διαδικασία, μορφογένεσις) μετὰ τῆς Ἀφροδίτης.

Εἰς τὴν γενέθλιαν Ἀστρολογίαν, ὁ ἀστὴρ τοῦ Οὐρανοῦ δεν ἔχει  ἰδιαιτέραν προσωπικὴν ἐπίδρασιν ἐν τῷ ὡροσκοπίῳ, ἐκτός καὶ ἐάν συνάπτῃ ὄψιν μὲ τὸν ὡροσκόπον ἢ τὸ μεσουράνημα ἢ τὰ φῶτα (ἥλιος - σελήνη) . Κυρίως ἀφορᾷ εἴδη ἀνθρώπων ἐντὸς τοῦ ἔθνους, ὁμάδας καὶ γεγονότα μεγάλης κλίμακος καὶ εἶναι σημαντικὸς εἰς τὰ ὡροσκόπια τῆς κοσμικῆς Ἀστρολογίας καθὼς καὶ εἰς τὰ τῆς ἐκλεκτικῆς καὶ ὡριαίας, ὅταν τὸ ὑπὸ ἐξέτασιν θέμα ἀφορᾷ μεγάλης κλίμακος συμβάν.