ΠΑΡΟΥΣΑ ΦΑΣΙΣ

05:0712:2219:38
Ἀθῆναι

Ἐπισκεφθεῖτε τὴν σελίδα μας στὸ FB ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΚΟΝ γιὰ νὲα & ἀνακοινώσεις

Απρίλιος 2017 Μάιος 2017 Ιούνιος 2017
Ἀπ Ἀρ Ἀρ Ἑρ Ζη Ἀφ Κρ
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31
Θαργηλιῶνος ἑορταί [23/4 - 23/5] Εκτύπωση E-mail

Μὴν ἀφιερωμένος εἰς Θεοὺς Ἀπόλλωνα καὶ Ἀρτέμιδα, μὲ κυριοτέρας ἑορτάς τὰ Θαργήλια, τὰ Καλλυντήρια καὶ τὰ Πλυντήρια

Tiepolo Villa Valmarana Apollo Diana

ΘΑΡΓΗΛΙΑ, ΒΕΝΔΙΔΕΙΑ, ΚΑΛΛΥΝΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ, ΘΑΡΓΗΛΙΩΝ, ΕΟΡΤΕΣ

6η-7η Θα Μεγάλη διήμερος ἑορτὴ πρὸς τιμὴν τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ τῆς Ἀρτέμιδος [σήμερα ἑορταζόμενη εἰς 8ην-9ην Θα].

Κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν Δηλίων αἱ δύο ἐκεῖναι ἡμέραι θεωροῦνται αἱ γενέθλιαι ἡμέραι τῶν Θεῶν, ἡ 6η τοῦ Θαργηλιῶνος τῆς Ἀρτέμιδος καὶ ἡ 7η τοῦ Ἀπόλλωνος. Βεβαίως τὸ νόημα εἶναι συμβολικὸν ἀφοῦ οἱ Θεοὶ εἶναι ἀθάνατοι καὶ ἀγέννητοι. Ἡ ἑορτὴ τῶν Θαργηλίων ἐτελεῖτο παντοῦ εἰς τὰς πόλεις τῶν Ἰώνων. Μυθολογικῶς ὁ Ἀπόλλων εἶναι ὁ πατὴρ τοῦ Ἴωνος, τοῦ ἐπωνύμου γενάρχου τῶν Ἰώνων, φυλὴν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκαν καὶ οἱ Ἀθηναῖοι καὶ ἡ ἑορτὴ τῶν Θαργηλίων εἶχε ἰδιαιτέραν σημασίαν διὰ τὰς φρατρίας, τὰ θρησκευτικῶς συγκροτημένα σύνολα τῆς Ἀθήνας.

Apollo-Artemis_m.jpgἩ πρώτη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς ὡς ἀφιερωθεῖσα εἰς Ἀρτέμιδα εἶναι ἡμέρα καθαρμῶν καὶ ἐξαγνισμοῦ. Ὁ τύπος τοῦ καθαρμοῦ ποὺ ἐλάμβανε χώρα εἰς τὰς δημοσίας τελετὰς τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῶν ἄλλων Ἰωνικῶν πόλεων ἀφοροῦσε τοὺς καλούμενους φαρμακούς. Ἐν Ἀθήναις ἐπέλεγαν δύο πρόσωπα ποὺ νὰ ξεχώριζαν διὰ τὴν πενίαν καὶ τὴν ἀσχημίαν των (συχνάκις ἦδη καταδικασμένα εἰς θάνατον δι' ἔγκλημα τὶ), τὰ ὁποῖα κατόπιν ἔθρεφε διὰ χρονικὸν διάστημα τινὰ ἡ πόλις μὲ ἔξοδά της.

Τὴν πρώτην ἡμέραν τῶν Θαργηλίων ἐχρησιμοποιοῦντο ὠς καθαρτικὸν μέσον. Ἐξαιτίας τῆς ἀσχημίας καὶ τῆς κακῆς των ὑποστάσεως ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ἔλξουν τὸ μίασμα τῆς πόλεως. Εἷς ἐκ τῶν δύο ἀφοροῦσε τοὺς ἄνδρας καὶ ἔφερε ἄρμαθον μελανῶν σύκων περὶ τοῦ λαιμοῦ του ἐνῶ ὁ ἄλλος τὰς γυναίκας φέροντας ἄρμαθον λευκῶν σύκων. Ἀφότου τοὺς περιέφεραν ἀπὸ τοὺς δρόμους τῆς πόλεως, ἐκτυπούσαν οὔτους μὲ κλάδους συκῆς, ἔριπταν σκίλλα* ἐναντίον των καὶ κατόπιν τοὺς ὁδηγούσαν ἐκτὸς τῶν τειχῶν τῆς πόλεως.

*Σκίλλα (κοιν. σκιλλοκρόμμυδα): εἶδος κρομμύου, ποὺ ἀφθονεῖ εἰς τὰ παράλια τῆς Μεσογείου καὶ συχνῶς εὑρίσκεται νὰ φυτρώνει ὑπὸ συκῶν. Ἀνθίζει περὶ τὸν Ἀπρίλιον καὶ Μάιον. Τὸ ὄνομα "σκίλλα" σχετίζεται μὲ τὸν ἐρεθισμὸν ἤ/καὶ τὴν ἐνόχλησην. Ἡ χρῆσις του ὠς καθαρτικὸν (ἐμετικὸν ἢ διουρητικὸν ἀναλόγως τὸ μίγμα καὶ τὴν δοσολογία) ἦτο εὐρέως διαδεδομένη τοὺς ἀρχαίους χρόνους, ἐπίσης ἐχρησιμοποιεῖτο ὠς θανατηφόρος μυῶν.

Τὴν ἴδια ἡμέρα ἐτελεῖτο ἐν Ἀκροπόλει ἱεροθυσία κριοῦ πρὸς τιμὴν τῆς Δήμητρος Χλόης. Ἦταν μᾶλλον ἀσυνήθιστη ἡ προσφορὰ ἀρσενικοῦ ἱεροθύτου εἰς Θεὰν καὶ ἡ θυσία εἶχε κινήσει τὸ ἐνδιαφέρον τῶν ἀρχαίων σχολιαστῶν.

Ἡ ἑπομένη ἡμέρα ἀφιερώνεται εἰς Ἀπόλλωνα, ὅπου λαμβάνει χώρα ἡ προσφορὰ τῶν θαργήλων τῷ Θεῷ. Οἱ θάργηλοι ἀπὸ τοὺς ὁποίους λαμβάνει ἡ ἑορτὴ τὴν ὀνομασίαν της, εἶναι σπόροι καὶ φύλλα παντὸς φυομένου τῆς ἐποχῆς εἴδους τὰ ὁποῖα ἔβραζαν ὅλα ἀνάμικτα εἰς χύτραν. Κατόπιν προσεφέροντο ὡς πρῶτοι καρποί.

Apollo_and_the_Nine_Muses_Moreau.jpgἩ ἐτοιμολογία τῆς λέξεως θάργηλος ἔχει προβληματίσει πολλοὺς συγχρόνους μελετητάς. Ἀρχαῖοι μελετηταὶ θεωροῦσαν πὼς προέρχεται ἀπὸ τὴν ὁμηρικὴν λέξιν θαλύσια ποὺ σήμαινε τὴν προσφορὰ πρώτων καρπῶν τοῖς Θεοῖς. Ἡ ἑορτὴ τελεῖται ἐν ἀρχαῖς Μαΐου, ὅταν ἡ καλλιέργεια εἶχε ἤδη ἀναπτυχθεῖ δίχως νὰ ἔχει ὁλοκληρωθεῖ ἡ ὠρίμανσις. Ἐδῶ ὁ Ἀπόλλων λατρεύεται διὰ τῆς ἰδιότητός του ἐκείνης ποὺ μέσῳ τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων ἐπιφέρει τὴν ἀνάπτυξιν τῶν φυτῶν διδόντας πλούσιαν συγκομιδήν. Οὓτως προηγεῖται ἡ καθάρσια ἡμέρα ὥστε τοῦ βάρους τοῦ μιάσματος ἐξαλειφθέντος, τὰ φυτὰ νὰ ἀναπτυχθοῦν ἀνεμπόδιστα.

Ἡ ἑορτὴ ἐν Ἀθήναις ἐτελεῖτο μὲ λαμπρότητα καὶ περὶ τὸν 3ο αἱ. μ.Ὀ. ὁ Ἄρχων, ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὴν διοργάνωσιν τῶν δραματικῶν καὶ χορικῶν ἐκδηλώσεων τῶν ἐν ἄστει Διονυσίων, ἐφρόντιζε ὁμοῖως διὰ τὸν διαγωνισμὸν χορῶν ἀνδρῶν καὶ ἀγοριῶν βραβεύοντας τοὺς ὕμνους ποὺ ἔψαλλαν κατὰ τὰ Θαργήλια. Τὰ μέλη τῶν χορῶν προέρχοντο ἐκ τῶν δέκα φυλῶν καὶ συγκροτούσαν ζεύγη φυλῶν ὥστε νὰ σχηματίσουν πέντε χοροὺς ἀνδρῶν καὶ πέντε ἀγοριῶν, πενήντα μελῶν ἕκαστος. Οἱ νικηταὶ ἐλάμβαναν ἔναν τρίποδα, ποὺ κατόπιν ἀφιέρωναν εἰς Πύθιον Ἀπόλλωνα φέροντας τὸν τρίποδα εἰς τὸ ἱερὸν τέμενος τοῦ Θεοῦ, πλησίον τοῦ Ἰλυσσοῦ. Ὡς ἀναφέρθη προηγουμένως, ἡ ἑορτὴ τῶν Θαργηλίων ἦταν σημαντικὴ διὰ τὰς φρατρίας τῶν Ἀθηνῶν.

19η Θα Ἑορτὴ εἰς Ἂρτεμιν Βένδιδα, ποὺ εἰσήχθη ἐν Ἀθῆναις ἐκ Θράκης.

Bendis-Apollo-Hermes_m.jpg

Τὸν καιρὸν τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου ἔχουμε τὴν καλῶς τεκμηριωμένην περίπτωσιν τῆς ἐπισήμου εἰσαγωγῆς μιᾶς νέας λατρείας ἐν Πειραιεῖ. Ἐπρόκειτο διὰ τὰς τελετουργίας τῆς Βένδιδος, ὄνομα μὲ τὸ ὁποῖον εἶναι γνωστὴ ἡ Ἄρτεμις εἰς τὸν λαὸν τῶν Θρᾳκῶν. Ἡ ἑορτὴ ἐτελέσθη διὰ πρώτην φορὰν τὸ 347 μ.Ὀ. ("-429") ὅταν ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν τῷ πλαισίῳ τῆς φιλίας καὶ συμμαχίας της μὲ τὸν βασιλέα τῶν θρακικῶν φύλων Σιτάλκην, παρεχώρησε εἰς τοὺς ἐν Ἀθήναις Θρᾷκες μετοίκους ἀττικὴν γῆ ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ λόφου τῆς Μουνιχίης, πρὸς ἵδρυσιν τεμένους εἰς Βένδιδα.

Ἡ πόλις τῶν Ἀθηνῶν ἀναζήτησε τὴν ἔγκρισιν μαντείου πρὸ τῆς παραχωρήσεως. Οἱ Δελφοὶ ἦταν δυσπρόσιτοι μετὰ τὴν ἔναρξιν τοῦ πολέμου καὶ ἐπιπλέον ὁ Πύθιος Ἀπόλλων εἶχε ἐχθρικὴν πρὸς τοὺς Ἀθηναίους διάθεσιν ἤδη πρὸ τοῦ πολέμου. Ἔτσι οἱ Ἀθηναῖοι ἐζήτησαν χρησμὸν ἀπὸ τὸ ἐν Δωδώνῃ μαντεῖον τοῦ Διὸς καὶ ἔλαβαν θετικὴν ἀπάντησιν. Ἅμα τῇ ἱδρύσει τοῦ ἱεροῦ, οἱ λατρευταὶ διεκρίνοντο εἰς δύο θιάσους, ἐκεῖνον ποὺ ἀποτελεῖτο ἀπὸ Θρᾷκας μετοίκους τῆς Ἀττικῆς κὶ ἐκεῖνον ἀπὸ γνησίους Ἀθηναίους.

lampadidromia_kylix_m.jpgΤὰ Βενδίδεια ἐτελοῦντο τὴν ἡμέραν τῆς 19ης Θαργηλιῶνος καὶ τὴν ἀκόλουθην αὐτῆς νύκτα. Ἡ πρώτη ἑορτὴ τῶν Βενδίδειων μας εἶναι γνωστὴ ἀπὸ τὴν Πολιτείαν τοῦ Πλάτωνος. Ἐκεῖ ὁ Σωκράτης περιγράφει πῶς ὁ ἴδιος καὶ ὁ Γλαύκων, κατέβησαν εἰς Πειραιᾶ διὰ νὰ προσευχηθοὺν τῇ Θεᾷ καὶ διότι ἤθελε νὰ δεῖ πῶς θὰ διεξάγετο ἡ ἑορτὴ ποὺ διὰ πρώτην φορά νθὰ ἐλάμβανε χώρα. "Καὶ πραγματικῶς πολὺ ὡραῖα μου ἐφάνη ἡ πομπὴ τῶν ἐγχωρίων, ὅμως διόλου πίσω δὲν ἔμεινε κατὰ τὴν γνώμην μου σὲ μεγαλοπρέπεια καὶ ἡ πομπὴ τῶν Θρᾳκῶν".

Ἔχοντας προσευχηθεῖ καὶ δεῖ τὴν πομπήν, ὁ Σωκράτης καὶ ὁ Γλαύκων ἑτοιμάζονται νὰ ἐπιστρέψουν ἐν Ἀθήναις, ὅταν συναντοῦν τὸν Πολέμαρχον, τὸν ἀδελφὸν τοῦ Γλαύκωνος Ἀδείμαντον, τὸν Νικήρατον καὶ ἄλλους, ποὺ ἐπίσης ἐπέστρεφαν ἀπὸ τὴν τελετήν. Ὁ Πολέμαρχος, υἱὸς τοῦ Σικελοῦ μετοίκου Κεφάλου, τοὺς προσκαλεῖ εἰς τὴν οἰκίαν του, ἀφοῦ δὲν ἔχουν ἀκόμη δεῖ ἕνα μοναδικὸν δρώμενον τῆς ἑορτῆς.

'Ἂραγε', λέγει ὁ Ἀδείμαντος, 'μήπως καὶ δὲν γνωρίζετε ὅτι πρὸς τὸν ἕσπερον θὰ γίνει ἔφιππος λαμπαδηδρομία, πρὸς τιμὴν τῆς Θεᾶς;' 'Ἔφιππος;' ῥώτησα ἐγὼ. 'Ἀλήθεια πρωτοφανὲς θέαμα αὐτό. Θὰ κρατοῦν λαμπάδια ποὺ θὰ περνοῦν ἀπὸ χεῖρα σὲ χεῖρα, ἐνῶ ταυτοχρόνως θὰ ἀγωνίζονται ποῖος ἱππέας θὰ τερματίσει πρῶτος;' 'Ἔτσι καθὼς εἲπες', ἀπάντησε ὁ Πολέμαρχος· 'κι ἄκομα θὰ ἔχουν καὶ παννυχίδα ποὺ ἀξίζει νὰ δοῦμε. Θὰ βγοῦμε μετὰ τὸ δεῖπνον καὶ θὰ συναντήσουμε ἔξω καὶ πολλοὺς ἀπὸ τοὺς νέους διὰ νὰ συνομιλήσουμε.'

Ἡ πομπὴ τῶν Ἀθηναίων ἐκκινοῦσε ἀπὸ τὸ Πρυτανεῖον καὶ κατέληγε εἰς τὸ ἐν Πειραιεῖ ἱερὸν τῆς Βένδιδος. Ἡ πομπὴ τῶν Θρᾳκῶν πιθανῶς ἐκκινοῦσε ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ καὶ ἔχοντας ὑπολογίσει τὸν χρόνον, νὰ συναντοῦσε τὴν ἐξ Ἀθηνῶν πομπήν, πλησίον τοῦ ἱεροῦ. Ἅμα τῇ ἀφίξει τῶν πιστῶν ἀπὸ τὴν Ἀθῆνα, ποὺ εἴχαν περπατήσει περὶ τὰ 10 χλμ., τοὺς ἐπροσφέροντο σπόγγοι, λεκάναι καὶ ὕδωρ διὰ νὰ λουσθοῦν. Κατόπιν εἰσέρχοταν ἐντὸς τοῦ τεμένους ὅπου ἐγευμάτιζαν ὅλοι μαζί.

ἔφιππος λαμπαδηδρομία ἦταν πρωτόγνωρη διὰ τοὺς Ἀθηναίους καὶ μᾶλλον εἰσήχθη ἀπὸ τοὺς Θρᾷκας, ποὺ ἦσαν περίφημοι ἱππεῖς καὶ ἐκτροφεῖς ἵππων. Τὸ ἀκόλουθο μαρμάρινο ἀνάγλυφον ἀπεικονίζει τὴν νικήτριαν ὁμάδα νὰ ἀπευθύνῃ εὐχαριστίας εἰς Βένδιδα. Ἡ Θεὰ κρατεῖ ἀγγεῖον καὶ προσφέρει τὸ περιεχόμενόν του τοῖς νικηταῖς. Ἡ ὁμὰς ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς ὀκτὼ διαγωνιζόμενους νέους καὶ τοὺς δύο προπονητὰς των, ποὺ φαίνονται μεγαλύτεροι καὶ ἀπεικονίζονται γενειοφόροι. Ὁ ἐπικεφαλῆς κρατεῖ λαμπάδιον στραμμένο πρὸς τὰ κάτω. Τὰ δρώμενα τῆς ὁλονυκτίας ἑορτῆς ποὺ ἐπακολουθοῦσε τοῦ ἀγῶνος δὲν μᾶς εἶναι γνωστὰ.

 Artemis_Bendis_m.jpg

25η-26η Θα Δύο ἑορταί σχετικαὶ μὲ τὴν Θεὰν Ἀθηνᾶ, ὁ καθαρμός τοῦ ναοῦ της εἰς Ἐρέχθειον καὶ τὸ λουτρόν τοῦ ἀγάλματος τῆς πολιοῦχου Θεᾶς.

Athene_giustiniani_m.jpgΤὴν 25ην καὶ 26ην Θαργηλιῶνος γινόταν δύο ἑορταὶ ποὺ ἀφοροῦσαν ἄμεσα τὴν Θεὰν Ἀθηνᾶ. Τὰ Καλλυντήρια ἦταν εἰδικὸς ἐτήσιος καθαρμός τοῦ ναοῦ τῆς Ἀθηνᾶς, ποὺ ἀνελάμβαναν ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν τῆς ἱέρειας εὐγενεῖς γυναῖκες τῶν Ἀθηνῶν. Ἔχει διατυπωθεῖ ἡ ὑπόθεσις πὼς ἐκείνην τὴν ἡμέραν ἀνανέωναν τὸ ἔλαιον καὶ τὸ φυτίλιον τοῦ περιφήμου ἀσβέστου λύχνου τῆς Ἀθηνᾶς Πολιάδος, ὁ ὁποῖος ἀπὸ πολὺ πρώιμην ἐποχὴν ἔκαιγε ἀδιαλείπτως εἰς τὸ ἱερὸν της. Ὃταν ἐπανακτίσθη τὸ Ἐρέχθειον (τέλη 3ου αἰ. μ.Ὀ.) ὁ Καλλίμαχος, γνωστὸς Ἀθηναῖος γλύπτης, κατασκεύασε ὁλόχρυσον λύχνον τὸν ὁποῖον ὅλοι ἐθαύμαζαν διότι χωροῦσε τόσο ἔλαιον ὥστε νὰ καίῃ ἐπὶ δώδεκα μῆνας δίχως ἀνανέωσιν. Οὓτως τὸν ἐγέμιζαν τὴν ἰδίαν ἡμέραν κάθε ἒτος καὶ μία πιθανὴ ἡμερομηνία θὰ ἤταν αὐτὴ τοῦ ἐτησίου καθαρμοῦ τοῦ ναοῦ.

Τὰ Πλυντήρια ἦταν ἡ ἡμέρα τοῦ Λουτροῦ τῆς Θεᾶς ποὺ ἐτελούσαν αἱ Πραξιεργίδαι, τὰ θηλυκὰ μέλη τῆς οἰκογενείας ποὺ κατὰ παράδοσιν εἶχε ἐπιφορτισθεῖ μὲ τὴν φροντίδα τοῦ ἀγάλματος τῆς Θεᾶς. Οὐδεῖς ἄνδρας μήτε ἀμύητη γυναῖκα ἐπιτρεπόταν νὰ πλησιάσουν τὸ ἄγαλμα τῆς Θεᾶς, κατὰ τὰ Πλυντήρια.

Πρῶτα ἀπογύμνωναν τὸ εἴδωλον ἀπὸ τὰ ἐνδύματα καὶ κοσμήματά του καὶ κατόπιν τὸ ἐτύλιγαν ὥστε νὰ παραμείνῃ ἀΐδωτον. Ἐτούτα συνέβαιναν τὸ πρωὶ τῆς 26ης τελετουργικῶς. Τὸ ἄγαλμα ἔπρεπε νὰ μεταφερθῇ συνοδείᾳ πομπῆς πρὸς τὴν θάλασσαν, ὅπου ἡ Θεὰ θὰ ἔκανε τὸ λουτρὸν της. Κατὰ τὸν 4ο αἰ. μ.Ὀ. ἡ συνοδεία τῆς πομπῆς ἀποτελεῖτο ἀπὸ ἄγημα Ἐφήβων, νέων ἐν στρατιωτικῄ ἐκπαιδεύσει, καὶ πιθανῶς ἡ πορεία περιελάμβανε τελετουργικὰς διαδικασίας καὶ στάσεις εἰς ἱερὰ τεμένη. Ἐπικεφαλῆς τῆς πομπῆς ἦταν μία εὐγενὴς γυναῖκα ποὺ ἔφερε κάλαθον γλυκισμάτων ἀπὸ σύκα. Ἡ αἰτιολογία ἀνάγεται εἰς μῦθον ποὺ ἔλεγε πὼς τὰ σῦκα ἦσαν ἡ πρώτη τροφὴ ποὺ προέκυψε ἀπὸ ἀνθρώπινην καλλιέργειαν.

FONTANA, Lavinia - minerva dressing_m.jpgἍμα τῇ ἀφίξει του παρὰ θαλάσσης, δύο νέαι γυναῖκες, αἱ Λούτριαι ἢ Πλύντριαι, ἀφαιροῦσαν τὸ κάλυμμα τοῦ ἀγάλματος καὶ τὸ ἔπλεναν τελετουργικῶς. Πιθανῶς νὰ ἔπλεναν τότε καὶ τὸν πέπλον τῆς Ἀθηνᾶς, διὰ τὴν πλύσιν τοῦ ὁποίου ὑπῆρχε εἰδικὴ ἱέρεια. Ἡ πομπὴ ἐπέστρεφε ὑπὸ τὸ φῶς δαυλῶν ποὺ μετέφεραν τὰ μέλη τοῦ στρατιωτικοῦ ἀγήματος. Αἱ Πραξιεργίδαι ἀφαιροῦσαν τὸ κάλυμμα τοῦ ἀγάλματος, στολίζοντας καὶ πάλι τὸ εἴδωλον μὲ τὰ ἐνδύματα καὶ κοσμήματά του.

Σύγχρονοι μελετηταὶ εἰκάζουν ὃτι ἡ διαδικασία τῆς ἐνδύσεως ἴσως νὰ εἶναι τὸ θέμα μιᾶς ἀποσπασματικῆς ἐπιγραφῆς χρησμοῦ τῶν Δελφῶν συμφώνως πρὸς τὴν ὁποίαν τὸ ἄγαλμα τῆς Θεᾶς ἐνδύεται κατόπιν θυσιῶν εἰς Μοίρας, εἰς Δία Μοιραγέτην καὶ εἰς Γαῖαν.

Ἡ ἡμέρα τῶν Πλυντηρίων ἐθεωρεῖτο ἀποφρὰς (καθάρσια) καὶ τὰ ἱερὰ τῆς πόλεως παρέμεναν κλειστὰ ἐνῶ σχοινὶ ἔφραζε τὴν εἴσοδόν των. Ὡς τέτοια ἐθεωρεῖτο δυσοίωνη καὶ ὅταν ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ Ἀλκιβιάδους μετὰ ἀπὸ ἑπτὰ ἔτη ἔτυχε νὰ συμπέσῃ μὲ τὴν ἑορτὴν τῶν Πλυντηρίων, ὁρισμένοι ἐθεώρησαν πὼς τὸ γεγονὸς προμήνυε δεινὰ τόσο δι' ἐκεῖνον ὄσο καὶ διὰ τὴν πόλιν. Διότι οὐδεὶς Ἀθηναῖος ἐτολμοῦσε νὰ ἀσχοληθῇ μὲ κάτι σοβαρὸν τὴν ἡμέραν ἐκείνην.