Τὰ ζῳδιακὰ Ἄστρα τῆς Ἐκλειπτικὴς εἰδωλοποιήθησαν ἐνσωματώνοντας τὰς θεολογικὰς ἀρχὰς περὶ τῶν 11 μερῶν τοῦ Οὐρανοῦ, τῶν ὁποίων ἡ ἒννοια ἐπεξηγείται εἰς τὸν πλατωνικὸν Φαίδρον. Συνεπὼς τὰ ζῳδιακὰ Ἄστρα εἶναι 11 τὸν ἀριθμὸν καὶ ὄχι 12. Ἓν ἐξ αὐτῶν ἔχει διπλάσιον εὖρος. Πρόκειται διὰ τὸ μέρος ποὺ ἀναλογεῖ εἰς Ἅδην (Ζυγός) καὶ διὰ τὸ ἀΐδωτον αὐτοῦ δὲν ἀποτελεῖ ξεχωριστὸν Ἄστρον, δηλαδὴ ἔκδηλον καὶ φανερὸν ἀλλὰ συνιστᾲ ἓνα Ἄστρον μετὰ τοῦ μέρους τῆς Δήμητρος (Παρθένος)

Τὰ ζῳδιακὰ Ἄστρα δὲν θὰ πρέπει νὰ συγχέονται μὲ τοὺς 12 μῆνας. Κατὰ μίαν περίοδον τῆς ἀρχαιότητος, συνέπιπταν οἱ μῆνες (οἱ ὁποῖοι ὑπολογίζονται βάσει τῶν τροπῶν, ποὺ συμβαίνουν μὲ τὸ σημερινὸν ἡμερολόγιον περὶ τὴν 21η ἢ 22α ἡμέρα) μὲ τὴν ἡλιακὴν διέλευσιν ἀπὸ τὰ ζῳδιακὰ Ἄστρα (συνέβαινε ὁ Ἥλιος τότε νὰ εἰσέρχεται εἰς ἕκαστον δωδεκατημόριον περίπου ταῖς ἀρχαῖς ἑκάστου μηνὸς ), καὶ ἐπειδὴ οἱ παλαιοὶ Ἕλληνες ἀστρολόγοι συνήθιζαν νὰ σημειοδοτοῦν τὸν μῆνα διὰ τοῦ ἀντιστοίχου ζῳδιακοῦ Ἄστρου, συνέβη πολλαὶ ἰδιότηται ἐποχιακαί, κλιματολογικαί, καὶ θρησκευτικαί, τοῦ μηνός, νὰ νομισθοῦνε ἀπὸ τοὺς μεταγενέστερους ὠς ἰδιότηται τῶν ζῳδίων.

Τὰ ζῳδιακὰ Ἄστρα σχετίζονται μὲ τὴν ποιότητα τῶν Ψυχῶν ποὺ κατέρχονται, αἱ ὁποῖαι προέρχονται ἐκ τῶν μερῶν τοῦ Οὐρανοῦ ποὺ ἐφορεύονται ἀπὸ τοὺς ἀνάλογους Θεούς. Συνεπῶς ὁ Κριὸς λ.χ. δὲν εἶναι "παρορμητικός", οὔτε "ἠγετικός", οὔτε "κάνει τὴν ἀρχή, ὄπως ἡ ἂνοιξις..." ἀλλ΄ ἀποτελεῖ τὴν ἐλλόγιμην ἔκφρασην τῶν Ἰδεῶν τῆς Θεᾶς Ἀθηνᾶς. Κατ΄ἐπέκτασιν αἱ Ψυχαὶ ποὺ κατέρχονται ὅταν ὁ Ἥλιος διελαύνει ἀπὸ αὐτό τὸ ζῳδιακὸν Ἄστρον, ἀποτελοῦν τὰς ἐν δυνάμει ζῶσας συμπυκνώσεις τῶν Ἰδεῶν τῆς Θεᾶς Ἀθηνᾶς. Ὁμοῖως καὶ διὰ τὰ ὑπόλοιπα Ἄστρα (Ταῦρος - Ἀφροδίτη, Δίδυμοι - Ἀπόλλων...)

Αἱ ἀκόλουθαι ἰστοσελίδαι περιέχουν:

• Ἐκτενὴν Μυθολογίαν μεθ' είκόνων, διὰ τοὺς Μύθους καταστερισμοῦ τῶν ζῳδιακῶν Ἁστρων.
• Οὐρανομετρίαν/ἀστρονομίαν περὶ τῶν ζωδιακῶν Ἂστρων.

ΚΡΙΟΣ	ΤΑΥΡΟΣ	ΔΙΔΥΜΟΙ	ΚΑΡΚΙΝΟΣ	ΛΕΩΝ	ΠΑΡΘΕΝΟΣ
ΖΥΓΟΣ	ΣΚΟΡΠΙΟΣ	ΤΟΞΟΤΗΣ	ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ	ΥΔΡΟΧΟΟΣ	ΙΧΘΥΕΣ