Ὁ Τριπτόλεμος, φέρων στάχυ καὶ σκῆπτρο, ἀναχωρεῖ ἐπὶ πτερωτοῦ ἅρματος ἱνὰ διδάξῃ τὴν γεωργία τοῖς ἀνθρώποις, σταλθεῖς ὑπὸ τῶν θεῶν Περσεφόνη καὶ Δήμητρα. Ἀττικὴ ἐρυθρόμορφη ὑδρία, περὶ τὸ 450 π. Χ. / 4^ος αἰ. μ. Ὀ., Κρατικὲς Συλλογὲς Ἀρχαιοτήτων (Staatliche Antikensammlungen), Μόναχο.

Ἡ Παρθένος Ἀστραία φέρουσα δάδα (ὡς Ἀστραπή), ὁ Ζεὺς καὶ ἡ Ἀφροδίτη, καὶ ὁ Πλοῦτος μὲ τὴν Δήμητρα (ὡς Ἐνιαυτὸς καὶ Ἔλευσις). Ἀπουλιανὴ ἐρυθρόμορφη λουτροφόρος μὲ θέμα τὴν ἀποπλάνηση τῆς Λήδας, 4^ος αἰ. π. Χ. / 5^ος αἰ. μ. Ὀ., Μουσεῖο Γκέττυ.

Ὁ Πλοῦτος μὲ τὴν Δήμητρα (ὡς Ἐνιαυτὸς καὶ Ἔλευσις), λεπτομέρεια. Ἀπουλιανὴ ἐρυθρόμορφη λουτροφόρος μὲ θέμα τὴν ἀποπλάνηση τῆς Λήδας, 4^ος αἰ. π. Χ. / 5^ος αἰ. μ. Ὀ., Μουσεῖο Γκέττυ.

Ἡ Δήμητρα Ἐλευσινία, ἢ κατ' ἄλλους ἡ Περσεφόνη ἀναδυόμενη ἐκ τῆς γῆς, φέρουσα στάχυ καὶ μήκωνα (*μήκων ἡ ροιάς: ἐαρινὸ ἄνθος, ἡ γνωστὴ παπαρούνα τῶν ἀγρῶν). Ἑλληνιστικὸ ἀνάγλυφο ἀρχῶν 1^ου αἰ. μ. Χ. / 9^ου αἰ. μ. Ὀ. 

Δήμητρα Κερές, ρωμαϊκὸ ἄγαλμα ἑλληνιστικῆς περιόδου, Μουσεῖο Βατικανοῦ, Ρώμη.

Δήμητρα Κερές, ρωμαϊκὸ ἄγαλμα ἑλληνιστικῆς περιόδου (λεπτομέρεια), Μουσεῖο Βατικανοῦ, Ρώμη.

Ἡ Ἶσις ὡς Κερὲς (λατ. ὀνομ. τῆς Δήμητρος). Ρωμαϊκὸ ἄγαλμα περὶ τὸ 160 – 180 μ. Χ. / 10^ος αἰ. μ. Ὀ., ἀποκατασταθέν, Πινακοθήκη Μποργκέζε (Galleria Borghese), Ρώμη.

Ἡ Ἶσις ὡς Περσεφόνη, φέρουσα σεῖστρο. Ἄγαλμα ἀπὸ τὸν Ναὸ τῶν Αἰγυπτίων Θεῶν, περὶ τὸ 180 – 190 μ. Χ. / 10^ος αἰ. μ. Ὀ., Γόρτυνα, Μουσεῖο Ἡρακλείου, Κρήτη.

Δήμητρος ἄγαλμα, τοῦ ζωγράφου Πέτερ Πῶλ Ρούμπενς (Peter Paul Rubens).

Περσεφόνης ἐπιστροφή, τοῦ ζωγράφου Φρειδερίκου Λάιτον (Frederick Leighton).

Δήμητρα, τοῦ ζωγράφου Ἀντουὰν Οὐαττώ (Antoine Watteau).

Δίκη, Ἥρα, Ἀθηνᾶ, καὶ Δήμητρα, εἰκονογραφία ἀγνώστων λοιπῶν στοιχείων.

Ὁ ἀστερισμὸς τῆς Παρθένου καὶ οἱ τρεῖς δεκανοί ἀπὸ τὸ Kitab Al Bulhan (Βίβλος τῶν Θαυμάτων), χειρόγραφο περὶ ἀστρολογίας, ἀστρονομίας, γεωμαντείας τοῦ Ἄμπντ ἀλ-Χασὰν Ἂλ Ἰσφαχανὶ (Abd al-Hasan Al-Isfahani), 1390.

Ὁ ἀστερισμὸς τῆς Παρθένου ἀπὸ τὸν τρίτον τόμο Firmamentum Sobiescianum, sive uranographia, τοῦ ἔργου Prodromus Astronomiae ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Ἑβέλιο (Johannes Hevelius), ἔκδ. 1690. (Οἱ εἰκονογραφίες εἶχαν σχεδιασθεῖ μὲ ἀντίθετη ὄψη, καὶ ἐδῶ ἔχουν ἐπεξεργασθεῖ πρὸς ἐπαναφορά).

Ὁ ἀστερισμὸς τῆς Παρθένου ἀπὸ παλαιότερο ἄτλαντα, σύγχρονη εἰκονογραφία (ψηφιακή).

Ἡ Παρθένος, ἐκ τῆς σειρᾶς πινάκων “Ὁ Ζῳδιακός”, τοῦ Γιόφρα Βοσχάρτ (Johfra Bosschart).