Ταυροκαθάψια, ἄθλημα ἐπιδεξιότητος καὶ δυνάμεως τῆς Μινωικῆς ἐποχῆς. Φημισμένη τοιχογραφία ἀπὸ τὴν Κνωσσό, 1550 π. Χ. / μέσα 8^ου αἰ. π. Ὀ., Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Ἡρακλείου, Κρήτη.

Ταυροκαθάψια, ἄθλημα ἐπιδεξιότητος καὶ δυνάμεως τῆς Μινωικῆς ἐποχῆς, ἀναπαράσταση τῆς φημισμένης τοιχογραφίας ἀπὸ τὴν Κνωσσό.

Χρυσὸς δακτύλιος φέρων περίτεχνη δακτυλιογλυφία μὲ τὰ Ταυροκαθάψια. Ἀρχάνες, Κρήτη, 1450 – 1375 π. Χ. / 7^ος – 6^ος αἰ. π. Ὀ. Ἀσμολάνειο Μουσεῖο, Ὀξφόρδη.

Ὁ Ζεὺς μεταμορφωθεὶς εἰς ταῦρο μεταφέρει τὴν Εὐρώπη. Μετώπη ἀπὸ τὸν Ναὸ τοῦ Σειλινοῦντος (γνωστὸς καὶ ὡς Ναὸς τῆς Ἥρας), Σικελία, 550 – 540 π. Χ. / 3^ος αἰ. μ. Ὀ., Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Παλέρμου.

Ἡ Εὐρώπη ἐπὶ Ταύρου. Ἀττικὴ μελανόμορφη λήκυθος, 550 – 500 π. Χ. / μέσα πρὸς τέλη 3^ου αἰ. μ. Ὀ., Μουσεῖο Ῥόδου.

Ὁ Ζεὺς ταυρόμορφος θέλγει τὴν Εὐρώπη. Ἀττικὸς ἐρυθρόμορφος κρατὴρ τῆς Ταρκινίας, 480 π. Χ. / 3^ος αἰ. μ. Ὀ., Ἐθνικὸ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Ταρκινίας.

Ἡ Εὐρώπη ἐπὶ ταύρου συνοδευομένη ἀπὸ τοὺς ἐναλίους Τρίτωνα καὶ Σκύλλα, καὶ τὸν Πόθο. Ἐρυθρόμορφος κρατὴρ τῆς Ποσειδωνίας, 340 π. Χ. / 5^ος αἰ. μ. Ὀ., Μουσεῖο Paestum.

Ὁ Ζεὺς ταυρόμορφος γοητεύει τὴν Εὐρώπη, ἡ Ἀφροδίτη καὶ ὁ Πόθος παραστέκονται, καὶ ἄλλοι θεοὶ ἐπιβλέπουν. Ἀπουλιανὸς ἐρυθρόμορφος κρατήρ, 360 π. Χ. / 5^ος αἰ. μ. Ὀ.

Ὁ Ζεύς ταυρόμορφος καὶ ἡ Εὐρώπη. Ἀττικὴ ἐρυθρόμορφη κύλιξ, 330 – 320 π. Χ. / μέσα πρὸς τέλη 5^ου αἰ. μ. Ὀ., Μουσεῖο Ἱστορίας Τέχνης, Βιέννη.

Ὁ Ὕπνος καὶ ὁ Θάνατος φέρουν τὴν σωρὸ τοῦ Σαρπηδόνος εἰς τὴν Εὐρώπη, ἀττικὸς ἐρυθρόμορφος κρατήρ, 400 – 380 π. Χ. / 5^ος αἰ. μ. Ὀ., Μητροπολιτικὸ Μουσεῖο Τέχνης, Νέα Ὑόρκη.

Οἱ Κριταὶ Ῥαδάμανθυς καὶ Μίνως, υἱοὶ τοῦ Διὸς ἀπὸ τὴν Εὐρώπη, καὶ ὁ Αἰακός, υἱὸς τοῦ Διὸς ἀπὸ τὴν Αἴγινα, λεπτομέρεια ἀπὸ τὴν κάθοδο τοῦ Ὀρφέως ἐς Ἅδη. Ἀπουλιανὸς ἐρυθρόμορφος κρατήρ, 330 – 310 π. Χ. / 5^ος αἰ. μ. Ὀ., Κανύσιο, Ἀπουλία.

Κεφαλὴ Διὸς καὶ Εὐρώπη ἐπὶ ταύρου. Ἀργυρὴ δραχμή, 3^ος αἰ. π. Χ. / 5^ος αἰ. μ. Ὀ., Γόρτυνα, Κρήτη.

Ἡ ἁρπαγὴ τῆς Εὐρώπης (λεπτομέρεια). Μαρμάρινο ἀνάγλυφο ἀπὸ ῥωμαϊκὴ σαρκοφάγο, 2^ος αἰ. μ. Χ. / 10^ος αἰ. μ. Ὀ.

Ὁ Ζεὺς ταυρόμορφος γοητεύει τὴν Εὐρώπη, συνοδευομένη ὑπὸ θεραπαινίδων. Ῥωμαϊκὴ τοιχογραφία τῆς Πομπηίας, 1^ος αἰ. π. Χ. / 8^ος αἰ. μ. Ὀ., Ἐθνικὸ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Νεαπόλεως.

Ἡ Εὐρώπη ἐπὶ ταύρου, ῥωμαϊκὸ ψηφιδωτό, 1^ος αἰ. μ. Χ. / 11^ος αἰ. μ. Ὀ., Γλυπτοθήκη Κάρλσμπεργκ, Κοπεγχάγη.

Ἡ Εὐρώπη ἐπὶ ταύρου, ἑλληνιστικὸ ψηφιδωτό, Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Βηρυτοῦ, Λίβανος.

Ἡ ἁρπαγὴ τῆς Εὐρώπης, τοῦ ζωγράφου Ἀντόνιο Καρράτσι (Antonio Carracci).

Ἡ ἁρπαγὴ τῆς Εὐρώπης, τοῦ ζωγράφου Φρανσουὰ Μπουσὲρ (François Boucher).

Ἡ ἁρπαγὴ τῆς Εὐρώπης, τοῦ ζωγράφου Νοέλ–Νικολὰ Κοϋπὲλ (Noël-Nicolas Coypel), 1727.

Ἡ Εὐρώπη καὶ ὁ ταῦρος, τοῦ ζωγράφου Γουστάβου Μορὼ (Gustave Moreau) 1869.

Ἄγαλμα τῆς Εὐρώπης ὡς σύμβολο τῆς εὐρωπαϊκῆς ἠπείρου, Palazzo Ferreira, Μάλτα.

Ἡ Εὐρώπη καὶ ὁ Ζεὺς ὑπὸ τὴν μορφὴ ταύρου. Μαρμάρινο ἄγαλμα τοῦ γλύπτη Πάτρικ ΜακΝτάουελ (Patrick MacDowell) 1876, ἄλσος Χάυντ (Hyde Park) Λονδίνο.

Ὁ ἀστερισμὸς τοῦ Ταύρου ἀπὸ τὸ Kitab Al Bulhan (Βίβλος τῶν Θαυμάτων), χειρόγραφο περὶ ἀστρολογίας, ἀστρονομίας, γεωμαντείας τοῦ Ἄμπντ ἀλ-Χασὰν Ἂλ Ἰσφαχανὶ (Abd al-Hasan Al-Isfahani), 1390.

Ὁ ἀστερισμὸς τοῦ Ταύρου ἀπὸ τὸν τρίτον τόμο Firmamentum Sobiescianum, sive uranographia, τοῦ ἔργου Prodromus Astronomiae ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Ἑβέλιο (Johannes Hevelius), ἔκδ. 1690. (Οἱ εἰκονογραφίες εἶχαν σχεδιασθεῖ μὲ ἀντίθετη ὄψη, καὶ ἐδῶ ἔχουν ἐπεξεργασθεῖ πρὸς ἐπαναφορά).

Ὁ ἀστερισμὸς τοῦ Ταύρου ἀπὸ παλαιότερο ἄτλαντα, σύγχρονη εἰκονογραφία (ψηφιακή).

Ὁ Ταῦρος, ἐκ τῆς σειρᾶς πινάκων “Ὁ Ζῳδιακός”, τοῦ Γιόφρα Βοσχάρτ (Johfra Bosschart).