Σάτυρος μὲ οὐρὰ ἵππου, φέρων περικεφαλαία καὶ περικνημίδες, ἀρχαία ἑλληνικὴ ἀγγειογραφία.

Σάτυρος μὲ οὐρὰ ἵππου, χορεύει πλησίον πίθου, ἀρχαία ἑλληνικὴ ἀγγειογραφία.

Ἄγαλμα Σατύρου, ἑλληνιστικῆς περιόδου, Μουσεῖο Βατικανοῦ, Ρώμη.

Ὁ ἀστερισμὸς τοῦ Τοξότη μὲ διπλὸ πρόσωπο ἀνδρὸς καὶ λέοντος, τοιχογραφία ὀροφῆς ἀπὸ τὸν Ναὸ τῆς Χαθόρ στὰ Δάνδηρα, 1ος αἰ. π.Χ., Αἴγυπτος.

Κρότος ὁ Τοξότης, ἄγαλμα τοῦ Ἀγκοστίνο ντὶ Ντούτσιο ἀπὸ τὸ παρεκκλήσι τοῦ Ζῳδιακοῦ (Cappella dello Zodiaco), 15ος αἰ., Ριμίνι, Ἱταλία.

Οἱ ἐννέα Μοῦσες, ἑλληνιστικὸ ψηφιδωτὸ ἀπὸ τὴν Κῶ, Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο, Κῶς.

Ὁ θεὸς Ἀπόλλων περιβαλλόμενος ἀπὸ τὶς ἐννέα Μοῦσες, ποὺ χορεύουν γύρω του, τοιχογραφία τοῦ Ἰωάννη Σίνγκερ Σάρτζεντ (John Singer Sargent).

Παλαιὰ ἀπεικόνιση τοῦ ἀστερισμοῦ τοῦ Τοξότη σὲ ἀστρονομικὸ χάρτη. Διακρίνονται ὁ ἀστερισμὸς Στέφανος, πλησίον τῶν ποδῶν, καὶ τὸ βέλος ποὺ στοχεῦει τὸν Σκορπιό.

Ὁ ἀστερισμὸς τοῦ Τοξότη καὶ οἱ τρεῖς δεκανοί ἀπὸ τὸ Kitab Al Bulhan (Βιβλίον τῶν Θαυμάτων), χειρόγραφο περὶ ἀστρολογίας, ἀστρονομίας, γεωμαντείας τοῦ Ἄμπντ ἀλ-Χασὰν Ἂλ Ἰσφαχανὶ (Abd al-Hasan Al-Isfahani), 1390.

Ὁ ἀστερισμὸς τοῦ Τοξότη ἀπὸ τὸν τρίτον τόμο Firmamentum Sobiescianum, sive uranographia, τοῦ ἔργου Prodromus Astronomiae ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Ἑβέλιο (Johannes Hevelius), ἔκδ. 1690. (Οἱ εἰκονογραφίες εἶχαν σχεδιασθεῖ μὲ ἀντίθετη ὄψη, καὶ ἐδῶ ἔχουν ἐπεξεργασθεῖ πρὸς ἐπαναφορά).

Ὁ ἀστερισμὸς τοῦ Τοξότη ἀπὸ παλαιότερο ἄτλαντα, σύγχρονη εἰκονογραφία (ψηφιακή).

Ὁ Τοξότης, ἐκ τῆς σειρᾶς πινάκων “Ὁ Ζῳδιακός”, τοῦ Γιόφρα Βοσχάρτ (Johfra Bosschart).