Ὀρφικὴ πινακίδα, ταφικὸ κτέρισμα ἀπὸ τὴν Νεκρόπολη τοῦ Ἱππονίου (Vibo Valentia), Καλαβρία, περὶ τὸ 400 π.Χ. Οἱ ὀρφικὲς πινακίδες ἦταν λεπτὰ χρυσὰ ἐλάσματα, διπλωμένα ἢ τυλιγμένα καὶ τοποθετημένα στὰ χέρια ἢ τὸ στόμα τοῦ νεκροῦ ἢ μέσα σὲ φυλακτήριο δεμένο στὸν λαιμό. Τὰ κείμενά τους περιέχουν ὀδηγίες πρὸς τὸν νεκρὸ γιὰ τὸν ἄλλο κόσμο. Βρέθηκαν κυρίως εἰς τὴν Μεγάλη Ἑλλάδα, τὴν βόρειο Ἑλλάδα καὶ τὴν Κρήτη, χρονολογούμενα ἀπὸ τὸν 4ον αἰ. π.Χ. ἕως τὸν 2ον αἰ. μ.Χ.