|
Ἀφροδίτία, 11 Ἰανουάριος 2013 00:00 |
|
Ὁ Ζῳδιακὸς καὶ πῶς προέκυψε ἡ χρήσις του. Ἡ ἐννοια τοῦ Δωδεκαθέου ὡς ἡ φιλοσοφικο-θεολογικὴ ἀρχὴ πίσω ἀπὸ τὴν δημιουργίαν τῶν ζῳδιακῶν ἀστερισμῶν. Τὰ Ἔνδεκα μέρη τοῦ Οὐρανοῦ, κατὰ Πλάτωνα. Τὸ μετρικὸν σύστημα τῶν Δωδεκατημορίων διὰ τοὺς ζῳδιακοὺς ἀστερισμοὺς καὶ τὰ προβλήματα ποὺ ἐπέλυσε. Ὑπολογίζοντας τὸ Ὡροσκόπιον μὲ πραγματικὰς ἀστρονομικὰς θέσεις. Ἀνακαλύψετε τὸ ἀληθινὸν σας ζῴδιον: Οἱ ἡμερομηνίες τῆς διελεύσεως τοῦ Ἡλίου σήμερα, ἀπὸ τοὺς ζῳδιακοὺς ἀστερισμούς.
|
|
|
Ἀπὸ: Πέρσεια Ἑκάτη
|
|
Ἑρμεία, 02 Ἰανουάριος 2013 00:00 |
|
Τὶ εἶναι ἡ μετάπτωσις τῶν ἰσημεριῶν καὶ πῶς ὀδηγήθη ὁ Ἵππαρχος εἰς τὴν ἀνακάλυψιν τοῦ φαινομένου. Ἡ ἐπίδρασις διὰ τὸν Πολικὸν ἀστέρα. Τὸ Ἐαρινὸν Σημεῖον καὶ ὁ ὁρισμὸς τῶν Ζῳδιακῶν Ἐποχῶν. Ὑπολογισμὸς τῆς χρονικῆς διαρκείας τῶν ἐποχῶν τοῦ Ὑδροχόου, τῶν Ἰχθύων, τοῦ Κριοῦ καὶ τοῦ Ταύρου.
|
|
Ἀπὸ: Πέρσεια Ἑκάτη
|
|
Ἀπολλωνία, 18 Ἰούλιος 2010 17:05 |
|
Ε, τὸ πέμπτο γράμμα τῆς ἀλφαβήτου καὶ τὸ ἑλληνικὸ ἀριθμητικὸ σύμβολο γιὰ τὸ 5. Ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς περιέχει κάποιες θαυμαστὲς ἰδιότητες ποὺ ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα ἤδη εἶχαν γίνει ἀντικείμενο ἐξερευνήσεως. Στοὺς Δελφοὺς, τὸ Ε γίνεται ἀνάθημα ἐν προεδρίᾳ παρὰ τῷ θεῷ (ποὺ εἶχε τὴν πρωτοκαθεδρία δίπλα στὸν θεό), ἔχοντας ἀπὸ πολὺ παλαιὰ χαραχθεῖ ἐπὶ τοῦ τείχους τῆς εἰσόδου (προναός) τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἀπόλλωνος, ὁμοῦ μετὰ τῶν δύο ἄλλων Δελφικῶν παραγγελμάτων «γνώθι σαυτὸν» καὶ «μηδὲν ἅγαν».
|
|
|
Ἀπὸ: Παν. Μαρίνης
|
|
Ἀπολλωνία, 18 Ἰούλιος 2010 17:05 |
|
The Cosmos is all that we see around us, the land and the seas, the stars and the galaxies, the universes. The Cosmos is everlasting, æonian, uncreated and unbegotten, the one that has been and will always be, without a beginning or end, self-existent, self-contained and self-supporting, master and provider of itself. The Cosmos does and will always exist. But how do we see it? How do we perceive it? We perceive our surroundings according to the ideas we have about them, depending on our education. This perception of ours could be right but it could also be completely wrong. Every theory about the world, every religion uses its own premises and tenets in order to explain the Cosmos, namely, sees it in from its own viewpoint, i.e. has its own World-view. Every theory about the world explains in its own way what the Cosmos is, where it comes from and where it is heading, what is man, what is his origin and what is his destination, how one ought to lead one's life, and how society ought to be organized. This is the World-view of each theory about the world and, vice versa, each system that has such a complete view of things is called a religion.
|
|
Ἀπὸ: Γ. Μπαλάνος
|
|
Ἀφροδίτία, 23 Ἀπρίλιος 2010 15:47 |
|

Υπάρχουν στην αστρονομία μερικά παράδοξα που φανερώνουν τη δύναμη του αριθμού, μια περίεργη και μυστηριώδη, θα ήταν δυνατόν να προσθέταμε, δύναμη...
|
|
|
|
|